Ciapasy Kazimierz Kościukiewicz

Co to są „ciapasy”? Ciapasy to w  nieformalnym słownictwie Polaków imigranci z  Azji i  północnej Afryki, którymi straszą nas politycy. Dla polskiego obywatela każdy z  tych ciapasów to przestępca. Nawet jeśli pracuje. W  książce mamy do czynienia z  polskimi odpowiednikami ciapasów. Powołując się na oryginał – po co nam szukać nowych ciapasów, jak swoi pod bokiem. Nie są oni aż tak radykalni, jak ci z  Afryki i  Azji, ale mogą. Na razie ktoś z  siekierą napadnie na współobywatela, okradnie śpiącego w  pociągu pasażera, porwie kogoś dla okupu, zastrzeli członków rodziny, podpali mieszkanie lub fabrykę, okradnie pod bankomatem, wyłudzi ... Są też i  tacy, którzy rozjeżdżają współobywateli na chodnikach, że są po zażyciu, to już inna sprawa. Ucieczka za granicę niewiele pomoże – każda twarz przy stoliku w  zagranicznym pubie wydaje się nam znajoma.

Trudno ustalić, od kiedy pisałem, chyba od zawsze. Pisałem do szuflady. W  latach dziewięćdziesiątych XX wieku byłem fotoreporterem w  jednej ze szczecińskich agencji fotograficznych. W  tym też czasie ukończyłem roczny kurs dziennikarski. Pisałem głównie w  prasie wewnętrznej, ale w  ogólnopolskiej (mniej) też. Jeden z  krajowych technicznych miesięczników poprosił mnie o  wywiad. Opublikował go. W  wywiadzie zapowiedziałem, iż po przejściu na emeryturę napiszę książkę. Napisałem, ale wcześniej jedno z  wydawnictw zaproponowało mi napisanie dla nich książki "BHP w  budownictwie". Napisałem, książka została wydana. To samo wydawnictwo zaproponowało mi pisanie odpowiedzi na behapowskie i  okołobehapowskie pytania czytelników. Napisałem tysiąc takich odpowiedzi. Przerwałem, aby tworzyć książki literackie. Do dziś ukazały się: "Kierat Filipa", "Scypion z  pogranicza światów", "Fałszywy harlequin", "Zapach wojny" i  "Ciapasy".