Polski słownik asocjacyjny. Dwie dekady T.2 Barbara Rodziewicz

Polski słownik asocjacyjny. Dwie dekady obejmuje dwa tomy. Pierwszy autorstwa Romana Gawarkiewicza zawiera empiryczny materiał językowy uporządkowany według schematu od bodźca do reakcji. W drugim tomie, którego autorką jest Barbara Rodziewicz, zaupominekowane są dane językowe w porządku od reakcji do bodźca.

Tom pierwszy zawiera hasła opracowane na podstawie danych uzyskanych w badaniach z roku 2023 i 2003. W strukturze każdego z haseł opatrzonych datą przeprowadzenia ankiet obok słowa-bodźca znajdują się wszystkie słowa-reakcje uporządkowane zgodnie ze wskaźnikami częstotliwości ich podawania przez respondentów od słów-reakcji wskazywanych najczęściej do słów-reakcji pojedynczych. Zakończenie haseł stanowią następujące dane liczba badanych, którzy zareagowali na dane słowo-bodziec, liczba różnych słów-reakcji, liczba badanych, którzy nie udzielili odpowiedzi, liczba reakcji pojedynczych.

Przyjęta koncepcja obu tomów słownika zawierająca zestawienie danych językowych pozyskanych w badaniach asocjacyjnych z roku 2023 i roku 2003 może być w naszym przekonaniu podstawą dla wewnątrzjęzykowych analiz porównawczych. Pozwala bowiem wnioskować zarówno na temat skali determinowanych językowo ograniczeń percepcyjnych ankietowanych, jak i dokonać opisu wpływu na ten proces aktualnego zaplecza społeczno-kulturowego, czyli bieżących czynników mających dla respondentów rozstrzygające znaczenie w procesie wyboru schematów kategoryzacji obiektów i zjawisk otaczającego świata. Innymi słowy, materiał językowy, który oddajemy do rąk czytelnika, może stanowić punkt wyjścia dla opisów i objaśniania zakresów semantycznych zamieszczonych w obu tomach pojęć ze szczególnym uwzględnieniem poszukiwania odpowiedzi na pytanie o wymiar językowego determinizmu i niestabilność znaczenia językowego, tj. jego uzależnienia od kontekstu i indywidualnych doświadczeń obu pokoleń ankietowanych Polaków. W istocie materiał słownikowy pozwoli zbliżyć się do odpowiedzi na pytania o to, w jaki sposób człowiek kumuluje doświadczenia bieżące, co pamięta i co z przekonaniem traktuje jako normy i wzorce, wokół których jednoczy się jego językowo-kulturowa społeczność.

Ze wstępu