Łódź jako przykład miasta zwijającego się pod względem demograficznym (1946-2022) Witold Rakowski

Do 1999 r. w Polsce następował wzrost liczby ludności w miastach. Od 2000 r. - z powodu zarówno ujemnego przyrostu naturalnego, jak i ujemnego salda migracji, obserwuje się ubytek. Proces zmniejszania się ludności w poszczególnych miastach zapoczątkowany został w różnych latach. Spośród 10 największych miast w Polsce najwcześniej rozpoczął się w Łodzi. Autor na podstawie danych dotyczących ruchu naturalnego i wędrówkowego ludności analizuje ich znaczenie we wzroście liczby mieszkańców Łodzi do 1984 r., a następnie omawia i poszukuje przyczyn wyludniania miasta, w którym od wyżej wymienionego roku do 2022 r. ubyło 193 tys. rezydentów (czyli mniej więcej tyle co liczy Radom) i to głównie z powodu wymierania. W międzyczasie zmieniła się struktura płci, wieku, stanu cywilnego i społeczno-zawodowa mieszkańców jako wynik procesów gospodarczych i demograficznych.

„(...) należy z całą odpowiedzialnością stwierdzić, że monografia stanowi oryginalną, wartościową merytorycznie i metodologicznie pozycję".
dr hab. Jacek Brdulak, prof. SGH Warszawa, fragment recenzji