Małe kobietki Louisa May Alcott

Najsłynniejsza powieść z gatunku coming-of-age należąca do kanonu literatury światowej w tłumaczeniu Anny Bańkowskiej

Stany Zjednoczone, lata 60. XIX wieku. W domostwie zwanym Orchard House od pokoleń mieszka rodzina Marchów. Pod nieobecność ojca walczącego w wojnie secesyjnej opiekę nad czterema córkami sprawuje ich matka, Marmee, która wyraźnie wyprzedza swoją epokę, wpajając dziewczynkom ideały wolności i namawiając je, by znalazły własną drogę w życiu. 

Córki pani March – stateczna Meg, żywiołowa Jo, nieśmiała Beth oraz nieco przemądrzała Amy – starają się urozmaicić swoje naznaczone ciągłym brakiem pieniędzy życie, chociaż boleśnie odczuwają niedostatek i tęsknotę za ojcem. Nieważne, czy układają plan zabawy czy zawiązują tajne stowarzyszenie, wszystkich zarażają swoim entuzjazmem. Poddają mu się nawet Laurie, samotny chłopiec z sąsiedniego domu, oraz jego tajemniczy, bogaty dziadek. Młody dziedzic z zazdrością patrzy na skromny dom Marchów, bo któż nie chciałby ogrzać się w jego cieple? Kto odrzuciłby przyjaźń czterech dziewczynek o diametralnie różnych osobowościach, ale jednakowo dobrych sercach?

Książka, która od półtora wieku łączy kolejne pokolenia

O autorce

Louisa May Alcott (1832–1888) – amerykańska pisarka, jedna z pionierek literatury kobiecej i powieści dla dziewcząt w Stanach Zjednoczonych. Największą popularność przyniosły jej Małe kobietki (1868) i ich kontynuacje: Dobre żony (1869), Mali mężczyźni (1871) i Chłopcy Jo (1886). Dorastała wśród wielu znanych intelektualistów swoich czasów, w tym Margaret Fuller, Ralpha Waldo Emersona, Nathaniela Hawthorne’a, Henry’ego Davida Thoreau i Henry’ego Wadswortha Longfellowa. Na początku kariery pisarskiej czasami używała pseudonimów, na przykład A.M. Barnard, pod którymi pisała ponure opowiadania i powieści sensacyjne dla dorosłych, skupiające się na pasji i zemście. Alcott była abolicjonistką i feministką, nigdy nie wyszła za mąż. Zmarła na udar w Bostonie 6 marca 1888 roku, zaledwie dwa dni po śmierci ojca.