Psychologia na styku. Jak ciało współgra z umysłem Sławomir Jarmuż

Powiedzenie „mam czyste ręce” oznacza deklarację niewinności, brud zaś bywa nie tylko kategorią estetyczną, lecz także moralną. Trzymając rękę na sercu, dajemy słowo honoru, a zaciśnięta pięść kojarzy się z gniewem i sprzeciwem. „Prawy” jest moralny i słuszny, „lewy” bywa dla nas podejrzany. To co na górze, jest lepsze i dominujące, słabość i rozpacz łączymy raczej z „dołem”. Słodki i gorzki, twardy i miękki, ciepły i zimny… przykłady można mnożyć, wszystkie one pokazują jednak, jak fizyczne, cielesne kategorie i określenia funkcjonują w naszym umyśle. Co więcej, mają realny i zaskakujący wpływ na zachowania.

Czy jeśli używamy narzędzia, to nasz umysł traktuje je jako osobny obiekt czy przedłużenie ręki? Dlaczego gestykulujemy podczas rozmowy telefonicznej, mimo że rozmówca nas nie widzi? W jaki sposób ruch ciała może przyczynić się do zrozumienia matematyki? Na te i inne pytania odpowiada książka, którą masz przed sobą. Ciało „tańczy” z umysłem w nieoczywisty i pasjonujący sposób.

Wiedza o wzajemnym wpływie ciała i umysłu ma nie tylko walor poznawczy, znajduje też zastosowanie w edukacji, służbie zdrowia lub biznesie. Może więc przyczynić się do bardziej świadomego i mądrzejszego działania w życiu.