
APK to format pakietu instalacyjnego używanego w systemie Android. Skrót pochodzi od określenia Android Package i odnosi się do pliku zawierającego aplikację w postaci możliwej do zainstalowania na smartfonie, tablecie, telewizorze lub innym urządzeniu z Androidem. Pliki tego typu mają rozszerzenie .apk i pełnią funkcję instalatorów. Użytkownik może otrzymać APK ze sklepu z aplikacjami, od producenta programu albo pobrać go z innego źródła i zainstalować ręcznie.
Budowa pakietu APK a format AAB
Wewnątrz pakietu APK znajdują się elementy potrzebne do uruchomienia aplikacji. Obejmują między innymi skompilowany kod, zasoby graficzne i językowe, plik AndroidManifest.xml opisujący aplikację oraz, jeśli są potrzebne, biblioteki natywne dla określonych architektur procesora. Podczas instalacji Android sprawdza między innymi podpis pakietu, zgodność z urządzeniem oraz wymagania programu. Każdy APK przeznaczony do instalacji musi być podpisany cyfrowo. Podpis ma szczególne znaczenie przy aktualizacjach, ponieważ pozwala systemowi sprawdzić ciągłość pochodzenia programu. Nowa wersja aplikacji musi być podpisana zgodnie z mechanizmem użytym dla wcześniej zainstalowanej wersji, aby Android mógł potraktować ją jako jej aktualizację. Zmodyfikowany pakiet podpisany innym kluczem może nie dać się zainstalować w ten sposób.
APK nie należy utożsamiać z formatem AAB, czyli Android App Bundle. AAB jest formatem publikacyjnym i nie instaluje się go bezpośrednio na typowym urządzeniu z Androidem. Google Play wykorzystuje pakiet AAB przesłany przez dewelopera do generowania zoptymalizowanych plików APK dopasowanych do konkretnego urządzenia, np. jego architektury procesora, języka i parametrów ekranu. Od sierpnia 2021 roku nowe aplikacje publikowane w Google Play są zasadniczo przesyłane przez deweloperów jako Android App Bundle.
Ręczna instalacja plików APK i bezpieczeństwo
Podczas instalowania programu z Google Play użytkownik zwykle nie ma bezpośredniego kontaktu z plikiem APK. Sklep pobiera i instaluje odpowiednie pakiety automatycznie. Plik APK staje się bardziej widoczny podczas instalacji z zewnętrznego źródła, określanej jako sideloading. Android pozwala na taki sposób instalowania aplikacji, ale użytkownik musi udzielić odpowiedniej aplikacji, np. przeglądarce lub menedżerowi plików, pozwolenia na instalowanie programów z tego źródła.
Ręczna instalacja APK może być przydatna, gdy aplikacja nie jest dostępna w używanym sklepie, producent udostępnia ją bezpośrednio na swojej stronie albo potrzebna jest określona wersja programu. Nie każdy APK będzie jednak zgodny z każdym urządzeniem. Problemem może być nieodpowiednia wersja Androida, nieobsługiwana architektura procesora, brak wymaganych usług albo konieczność posiadania dodatkowych pakietów typu split APK.
Instalowanie APK spoza oficjalnego sklepu wymaga ostrożności. Samo rozszerzenie .apk nie świadczy o tym, że plik jest bezpieczny. Pakiet pobrany z przypadkowego serwisu może zostać zmodyfikowany lub zawierać złośliwe oprogramowanie. Najbezpieczniej korzystać z Google Play, oficjalnej strony producenta aplikacji lub innego zaufanego źródła.