
Blooming to zjawisko występujące przede wszystkim w ekranach LCD z podświetleniem strefowym, w którym jasne elementy obrazu powodują widoczną poświatę na sąsiadujących, ciemnych fragmentach. Efekt może przypominać jasną aureolę otaczającą napisy, gwiazdy, lampy lub inne niewielkie obiekty wyświetlane na czarnym tle. W języku technicznym często stosuje się również określenie haloing, czyli efekt halo. Oba terminy bywają używane zamiennie, choć blooming może odnosić się szerzej do rozlewania światła poza obszar, który powinien pozostać jasny.
Przyczyny zjawiska w matrycach LCD i Mini LED
Przyczyną bloomingu jest sposób działania ekranów LCD. Piksele takiej matrycy nie emitują własnego światła, lecz wykorzystują podświetlenie znajdujące się za panelem lub przy jego krawędziach. W bardziej zaawansowanych konstrukcjach podświetlenie jest podzielone na strefy, których jasność może być regulowana niezależnie. Gdy na ciemnej scenie pojawia się jasny obiekt, odpowiednia strefa podświetlenia musi zwiększyć jasność. Jeśli obejmuje ona większy obszar niż sam obiekt, część światła trafia również do sąsiednich, teoretycznie czarnych pikseli.
Blooming często występuje w telewizorach Mini LED, mimo że technologia ta została opracowana m.in. po to, aby zwiększyć precyzję lokalnego wygaszania. Miniaturowe diody pozwalają tworzyć znacznie więcej stref podświetlenia niż w starszych konstrukcjach LED, dzięki czemu jasność może być kontrolowana dokładniej. Nie oznacza to jednak całkowitego wyeliminowania efektu halo. Jeden obszar wygaszania nadal może odpowiadać za wiele pikseli LCD, dlatego niewielki biały element na czarnym tle może wymagać rozświetlenia całej strefy.
Sceny o wysokim kontraście i algorytmy wygaszania
Najłatwiej zauważyć to zjawisko podczas oglądania materiałów o bardzo wysokim kontraście. Typowym przykładem są białe napisy na czarnym tle, rozgwieżdżone niebo, fajerwerki, światła samochodu nocą albo jasny kursor poruszający się po ciemnym ekranie. Poświata może zmieniać kształt lub przemieszczać się wraz z obiektem, ponieważ kolejne strefy podświetlenia są rozjaśniane i wygaszane. Przy słabiej działającym local dimming widoczne bywają również przejścia między strefami lub opóźnienie podświetlenia podczas szybkiego ruchu.
Intensywność bloomingu zależy nie tylko od liczby stref. Znaczenie mają także ich wielkość, maksymalna jasność podświetlenia, kontrast matrycy oraz algorytm sterujący. Dwa telewizory Mini LED o podobnej liczbie stref mogą więc prezentować się zupełnie inaczej. Zaawansowany procesor obrazu może lepiej przewidywać, które obszary trzeba rozjaśnić, oraz ograniczać światło na granicy jasnych i ciemnych elementów. Zbyt agresywne wygaszanie również nie zawsze jest korzystne, ponieważ może prowadzić do utraty szczegółów w ciemnych fragmentach albo przygaszania małych jasnych obiektów.
Porównanie technologii: ekrany LCD a matryce OLED
Blooming nie występuje w tej samej formie w ekranach OLED, ponieważ ich piksele emitują światło samodzielnie. Pojedynczy piksel może zostać całkowicie wyłączony obok innego, świecącego z dużą jasnością, bez konieczności rozświetlania całej strefy podświetlenia. Z tego powodu telewizory OLED i monitory OLED nie mają typowego efektu halo wynikającego z lokalnego wygaszania.