HTML to skrót od HyperText Markup Language, czyli hipertekstowego języka znaczników. Jest podstawowym językiem używanym do tworzenia struktury stron internetowych. HTML opisuje, jakie elementy znajdują się na stronie i jaką pełnią funkcję, np. nagłówek, akapit, obraz, link, tabela, formularz czy lista. Nie jest językiem programowania, ponieważ sam w sobie nie służy do wykonywania obliczeń ani tworzenia logiki aplikacji.

Znaczniki i podstawowa struktura dokumentu

Dokument HTML składa się ze znaczników, nazywanych również tagami. Większość z nich występuje w parach, czyli ma znacznik otwierający i zamykający. Przykładowo akapit może być zapisany między znacznikami

i

, a nagłówek najwyższego poziomu między

i

. Niektóre elementy, np. obraz, nie wymagają klasycznej pary otwierającej i zamykającej.

Podstawowa struktura strony HTML obejmuje deklarację typu dokumentu, element , sekcję oraz . W części znajdują się informacje przeznaczone głównie dla przeglądarki i wyszukiwarek, takie jak tytuł strony, kodowanie znaków, odwołania do arkuszy stylów czy metadane. Sekcja zawiera właściwą treść widoczną dla użytkownika. Taki podział pozwala oddzielić konfigurację dokumentu od jego zawartości.

Współpraca z CSS i JavaScript

HTML współpracuje z CSS i JavaScript. CSS, czyli Cascading Style Sheets, odpowiada za wygląd strony, np. kolory, wielkość czcionek, odstępy, układ kolumn i dostosowanie projektu do różnych rozmiarów ekranu. JavaScript służy z kolei do dodawania interakcji i logiki, np. reagowania na kliknięcia, dynamicznej zmiany zawartości, walidacji formularzy czy pobierania danych z serwera.

Semantyka w HTML i obsługa multimediów

Współczesny HTML wykorzystuje wiele znaczników semantycznych, czyli takich, których nazwa informuje o znaczeniu danego fragmentu dokumentu. Należą do nich m.in.

,