HTML to skrót od HyperText Markup Language, czyli hipertekstowego języka znaczników. Jest podstawowym językiem używanym do tworzenia struktury stron internetowych. HTML opisuje, jakie elementy znajdują się na stronie i jaką pełnią funkcję, np. nagłówek, akapit, obraz, link, tabela, formularz czy lista. Nie jest językiem programowania, ponieważ sam w sobie nie służy do wykonywania obliczeń ani tworzenia logiki aplikacji.

Znaczniki i struktura dokumentu

Dokument HTML składa się ze znaczników, nazywanych również tagami. Większość z nich występuje w parach, czyli ma znacznik otwierający i zamykający. Przykładowo akapit może być zapisany między znacznikami <p> i </p>, a nagłówek najwyższego poziomu między <h1> i </h1>. Niektóre elementy, np. obraz, nie wymagają klasycznej pary otwierającej i zamykającej.

Podstawowa struktura strony HTML obejmuje deklarację typu dokumentu, element <html>, sekcję <head> oraz <body>. W części <head> znajdują się informacje przeznaczone głównie dla przeglądarki i wyszukiwarek, takie jak tytuł strony, kodowanie znaków, odwołania do arkuszy stylów czy metadane. Sekcja <body> zawiera właściwą treść widoczną dla użytkownika. Taki podział pozwala oddzielić konfigurację dokumentu od jego zawartości.

Funkcjonalność i rozwój

HTML współpracuje z CSS i JavaScript. CSS, czyli Cascading Style Sheets, odpowiada za wygląd strony, np. kolory, wielkość czcionek, odstępy, układ kolumn i dostosowanie projektu do różnych rozmiarów ekranu. JavaScript służy z kolei do dodawania interakcji i logiki, np. reagowania na kliknięcia, dynamicznej zmiany zawartości, walidacji formularzy czy pobierania danych z serwera.

Współczesny HTML wykorzystuje wiele znaczników semantycznych, czyli takich, których nazwa informuje o znaczeniu danego fragmentu dokumentu. Należą do nich m.in. <header>, <nav>, <main>, <article>, <section> i <footer>. Ich stosowanie ułatwia zrozumienie struktury strony przez przeglądarki, wyszukiwarki i technologie wspomagające. Ma to znaczenie dla dostępności, SEO oraz utrzymania kodu, ponieważ dokument jest bardziej czytelny zarówno dla użytkownika, jak i programisty.

HTML umożliwia również osadzanie treści multimedialnych. Za pomocą odpowiednich elementów można umieszczać obrazy, dźwięk, filmy, dokumenty oraz inne zasoby. Znacznik <img> służy do dodawania grafiki, <audio> do dźwięku, a <video> do materiału wideo. Możliwe jest także tworzenie formularzy zawierających pola tekstowe, przyciski, listy wyboru i inne kontrolki, które pozwalają użytkownikowi przekazywać dane do aplikacji.

Duże znaczenie ma poprawne stosowanie atrybutów dostępności. W przypadku obrazów używa się m.in. atrybutu alt, który opisuje zawartość grafiki i może zostać odczytany przez czytnik ekranu. Formularze powinny mieć prawidłowo powiązane etykiety, a układ dokumentu powinien wynikać z logicznej hierarchii nagłówków.

W rozwoju HTML ważną rolę odgrywa WHATWG, czyli Web Hypertext Application Technology Working Group, która rozwija obecnie standard HTML jako tzw. Living Standard. Oznacza to, że specyfikacja nie jest traktowana jako zamknięta wersja, lecz jest na bieżąco aktualizowana wraz z rozwojem internetu.