Pantone (dokładniej Pantone Matching System, w skrócie PMS) to uniwersalny, standaryzowany system identyfikacji i dopasowywania kolorów, stworzony z myślą o zapewnieniu precyzyjnej komunikacji barwnej w przemyśle.

Historia wprowadzenia wzorników Pantone

Przed jego wprowadzeniem w latach sześćdziesiątych XX wieku, odtworzenie dokładnie tego samego odcienia w różnych drukarniach czy na odmiennych materiałach było niezwykle trudne. Wynikało to z faktu, że tradycyjne mieszanie barw podstawowych często dawało nieprzewidywalne rezultaty zależne od technologii druku, sprzętu i podłoża. System Pantone rozwiązał ten problem poprzez przypisanie każdemu z tysięcy odcieni unikalnego numeru oraz dokładnej receptury jego tworzenia. Dzięki temu projektant tworzący identyfikację wizualną w jednym miejscu na świecie ma gwarancję, że drukarnia oddalona o tysiące kilometrów wyprodukuje materiały o dokładnie takim samym odcieniu, eliminując błędy interpretacyjne.

Co wyróżnia paletę Pantone od pozostałych?

Główna różnica między systemem Pantone a przestrzeniami RGB i CMYK polega na sposobie uzyskiwania barwy. Cyfrowy system RGB buduje kolory na ekranach za pomocą światła, natomiast poligraficzny standard CMYK tworzy odcienie poprzez nakładanie na siebie procentowych wartości czterech podstawowych farb. W przeciwieństwie do nich, kolory Pantone to tzw. barwy spotowe (spotowe farby mieszane), przygotowywane według ścisłych receptur z czternastu podstawowych pigmentów jeszcze przed nałożeniem na podłoże. Dzięki temu paleta ta oferuje odcienie niemożliwe do uzyskania w standardowym druku CMYK, takie jak niezwykle nasycone barwy jaskrawe, kolory pastelowe, metaliczne czy fluorescencyjne. Co więcej, palety uwzględniają rodzaj podłoża, na którym farba zostanie nadrukowana – ten sam odcień będzie wyglądał inaczej na papierze powlekanym (błyszczącym), a inaczej na niepowlekanym (matowym), co system dokładnie odzwierciedla w swojej dokumentacji.

Gdzie Pantone miało swój początek?

Choć system ten narodził się w branży drukarskiej, dziś stanowi niekwestionowany, światowy standard w wielu dziedzinach projektowania i przemysłu. Jest absolutnym fundamentem podczas tworzenia logotypów, ksiąg znaków oraz globalnych identyfikacji wizualnych marek, dla których stałość i rozpoznawalność barwy firmowej jest kwestią kluczową. System ten jest powszechnie wykorzystywany w projektowaniu opakowań, gdzie idealne odtworzenie koloru na półce sklepowej buduje zaufanie konsumenta. Znalazł on również szerokie zastosowanie w przemyśle tekstylnym i modowym, przy produkcji kosmetyków, projektowaniu wnętrz, tworzeniu tworzyw sztucznych oraz architekturze. Wszędzie tam, gdzie spójność wizualna produktu i precyzja kolorystyczna decydują o sukcesie rynkowym, standaryzacja według tego wzorca stanowi podstawowe narzędzie pracy projektantów i inżynierów.

Wzorniki Pantone – w jakiej formie można je uzyskać?

Wzorniki to fizyczne próbniki barwne, najczęściej występujące w formie charakterystycznych książeczek, które zawierają wydrukowane próbki kolorów wraz z ich oznaczeniami numerycznymi i recepturami. Stanowią one podstawowe narzędzie pracy grafików, drukarni i kontrolerów jakości. Warto jednak pamiętać, że fizyczny wzornik jest produktem, który ulega naturalnemu starzeniu. Pod wpływem światła, promieniowania UV, wilgoci, a także osiadającego kurzu i dotyku dłoni, papier oraz zawarte w nim pigmenty ulegają powolnej degradacji, co zmienia ich właściwości wizualne.