Księżyc nad Fuzhou.Wiersze z epoki Tang Praca zbiorowa

Wszystkie wiersze zamieszczone w tym zbiorku pochodzą z okresu panowania dynastii Tang (618906) i powstały między VII a IX wiekiem. Odległe od nas o ponad tysiąc lat i tysiące kilometrów, pozostają jednak żywe i zrozumiałe w swoich emocjach i obrazach, nic więc dziwnego, że weszły do kanonu literatury światow.Panowanie Tangów to czas imponującego rozkwitu kultury chińskiej i równie wspaniałego rozkwitu typu poezji określanej po chińsku jako shi. Wtedy pisali dwaj poeci uznawani za największych w całej historii Chin: Li Bai, nazywany nieśmiertelnym zesłanym na ziemię i Du Fu, określany mianem poety-kronikarza. Mówiąc o najlepszych poetach tangowskich, nie sposób też pominąć Wang Weia, zwanego patriarchą buddyzmu chan w poezji.Poza trójką największych, znalazły się tu także wiersze m.in. Li He, zwanego demonicznym talentem, oraz wybitnego pisarza i myśliciela Han Yu. Najmniej znane i rzadziej pojawiające się w antologiach są wiersze Meng Jiao, zebrane w serię Jesienne uczucia - wstrząsające jako opis grozy towarzyszącej starości i chorobie, a jednocześnie zdumiewająco nowoczesne w niezwykłości swoich obrazów.