Upadki z niskiej wysokości Marcin Pawlik

Usłysz mnie. Wysłuchaj mnie. Kiedy zawracałem myślą owa? do Ciebie, do Matki Mojej Boskiej, kto´ras´ po prawdzie byłaś wsze?dzie, ale najczytelniej tutaj, na wałach wis´lanych, gdzie we?drowałem już jako dziecko, po ubitym skrzącym się s´niegu a potem wracałem na Azory, na jednej nodze, z miejskiej podróży i mógłbym przysiąc, z˙e mijaliśmy się setki razy na szkolnych korytarzach nie zwracając na siebie uwagi.

Usłysz mnie. Wysłuchaj mnie. Mo´DL się za mną.

Niska wysokość to wewnętrzna sprzeczność. Marcin Pawlik doskonale o tym wie, dlatego nieustannie bawi się z czytelnikiem, mieszając rejestry, zderzając ze sobą to, co pozornie do siebie nie przystaje. Chłopiec z miasta smogu zadaje się tu z Matką Boską (a nawet z Matkami Boskimi) na różne sposoby, nieustannie upada w miłość, choć wciąż sobie powtarza, że miłość nie jest niczym przyjemnym. Czy taki upadek boli? Czytajcie, a będzie wam dane słowo za słowem.

Marcin Pawlik (ur. 1978) – politolog, radca prawny, basista. Członek formacji muzycznej Ruch Taki Jak Zwykle. Czynny kadrowicz Reupominekacji Polskich Pisarzy w Piłce Nożnej. Autor książek poetyckich Deklinacja nic (Lokator 2009), Bunt na jeziorach (Lokator 2012) oraz Bajkonur (Lokator 2017). Znów stacjonuje w Krakowie.