Jak sprawdzić szczelność klimatyzacji?
Niestety, nawet najbardziej nowoczesne urządzenia mogą z czasem stracić swoją efektywność z powodu ubytków czynnika chłodniczego. Jak sprawdzić szczelność klimatyzacji? Najskuteczniejszym sposobem jest obserwacja pracy urządzenia, zastosowanie prostych metod domowych lub wykorzystanie narzędzi diagnostycznych.
Jakie są najlepsze metody na sprawdzenie szczelności klimatyzacji w domu?
Najprostszą i całkowicie bezpieczną metodą jest tak zwany test pienny, znany doskonale z lokalizowania nieszczelności w instalacjach gazowych. Do jego wykonania potrzebujesz jedynie:
- wody
- mydła w płynie lub płynu do naczyń
- gąbki bądź atomizera
Przygotowany roztwór nanosisz na miejsca najbardziej podatne na uszkodzenia – przede wszystkim na połączenia kielichowe przy jednostce wewnętrznej i zewnętrznej. Jeśli w którymś miejscu zaczną pojawiać się rosnące pęcherze powietrza, zyskasz pewność, gdzie leży problem.
Wielu użytkowników szuka informacji o tym, jak sprawdzić szczelność klimatyzacji w domu za pomocą powszechnie dostępnych środków, jednak metoda pianowa ma swoje ograniczenia – nie wykryje ona mikroskopijnych ubytków rzędu kilku gramów na rok. W takich sytuacjach eksperci stosują metodę ultrafioletową (UV). Polega ona na wprowadzeniu do układu specjalnego kontrastu fluorescencyjnego wraz z olejem sprężarkowym. Po uruchomieniu klimatyzacji i odczekaniu odpowiedniego czasu całą instalację bada się w zaciemnionym pomieszczeniu przy użyciu lampy UV i okularów ochronnych. Miejsca wycieku będą wyraźnie świecić na jaskrawozielony lub żółty kolor.
Jakie są objawy niskiego poziomu czynnika chłodniczego w klimatyzacji?
Pierwszym i najbardziej odczuwalnym symptomem jest drastyczny spadek wydajności chłodzenia. Jeśli zauważysz, że mimo ustawienia minimalnej temperatury z nawiewu leci jedynie letnie powietrze, to znak, że pora dowiedzieć się, jak sprawdzić czy klimatyzacja jest szczelna. Kolejnym alarmującym objawem jest nietypowa praca jednostki wewnętrznej oraz zewnętrznej. Możesz usłyszeć charakterystyczne syczenie, bulgotanie lub gwizdy dochodzące z okolic parownika bądź przewodów freonowych.
Warto regularnie przyglądać się komponentom urządzenia. Niski poziom czynnika chłodniczego drastycznie obniża ciśnienie w układzie, co prowadzi do zamarzania rurek miedzianych oraz parownika. Szron lub lód widoczny na zaworach jednostki zewnętrznej to wręcz podręcznikowy dowód na to, że układ utracił swoją integralność.
Ile trwa sprawdzanie szczelności klimatyzacji?
Czas potrzebny na przeprowadzenie pełnej i rzetelnej procedury diagnostycznej zależy w głównej mierze od wybranej metody oraz od specyfiki samej instalacji. Jeśli decydujesz się na szybki test pianowy na łatwo dostępnych połączeniach, cała operacja zajmie Ci zaledwie kilkanaście minut. Jeśli jednak problem jest głębszy i wymaga interwencji certyfikowanego specjalisty, procedura ta ulega znacznemu wydłużeniu.
Profesjonalny test azotowy polega na całkowitym opróżnieniu układu z resztek czynnika, a następnie wtłoczeniu do instalacji azotu pod wysokim ciśnieniem (często przekraczającym 30-40 barów, w zależności od rodzaju dedykowanego czynnika, np. R32). Po napełnieniu układu, manometry pozostawia się podłączone na określony czas. W przypadku szybkich testów poglądowych może to być 30-60 minut.
Zobacz także: Ranking klimatyzatorów [TOP10] - najlepsze klimatyzatory
Gdzie najczęściej ucieka czynnik klimatyzacji?
Mowa tutaj przede wszystkim o złączach kielichowych (tzw. flare), które łączą miedziane rury rurociągu z zaworami jednostki zewnętrznej oraz wyprowadzeniami parownika. Jeśli montażysta zbyt słabo dokręcił nakrętkę lub przeciwnie – przeciągnął gwint, powodując pęknięcie miedzi, wyciek jest tylko kwestią czasu. To pierwsze miejsca, jakie należy zweryfikować, badając jak sprawdzić szczelność klimatyzacji w domu.
Kolejnym obszarem podwyższonego ryzyka są same przewody freonowe wykonane z miedzi. Choć materiał ten cechuje się wysoką odpornością, to wibracje generowane przez kompresor podczas wieloletniej pracy mogą prowadzić do tarcia rur o metalową obudowę lub inne elementy konstrukcyjne. W wyniku tego procesu dochodzi do przetarcia ścianki rurociągu i powstania mikroskopijnej porowatości. Ponadto w klimatyzatorach gorszej jakości zdarzają się wady fabryczne samych wymienników ciepła:
- skraplacza (w jednostce zewnętrznej)
- parownika (wewnątrz budynku)
Są one narażone na korozję galwaniczną oraz uszkodzenia mechaniczne, np. przez uderzenia kamyków czy zanieczyszczenia niesione przez wiatr w przypadku agregatu stojącego na zewnątrz.
Nie można zapominać o zaworach serwisowych (Schradera), które służą do podłączania manometrów i napełniania układu. Uszczelnienia gumowe (o-ringi) wewnątrz tych zaworów z biegiem lat parcieją pod wpływem skrajnych temperatur oraz kontaktu z olejem syntetycznym.