Google Cast to technologia stworzona przez Google, która pozwala przesyłać obraz i dźwięk z telefonu, tabletu lub komputera bezpośrednio na większy ekran, najczęściej na telewizor albo głośnik. W praktyce oznacza to, że film z YouTube, serial z Netflixa, muzyka ze Spotify albo prezentacja w przeglądarce mogą pojawić się na ekranie telewizora, a telefon w tym czasie służy jako pilot.

Google Cast a fizyczne urządzenia Chromecast

Google Cast jest dziś wbudowany w wiele urządzeń i aplikacji. Najbardziej znanym urządzeniem korzystającym z tego rozwiązania jest Chromecast. To niewielki adapter podłączany do portu HDMI in telewizorze. Po podłączeniu do tej samej sieci Wi-Fi co telefon lub komputer Chromecast pojawia się na liście dostępnych odbiorników w aplikacjach obsługujących Cast.

Warto jednak podkreślić, że Google Cast nie jest równoznaczny z Chromecastem. Pierwszy z wymienionych to protokół i platforma, którą producenci mogą wbudować bezpośrednio w telewizory, soundbary czy głośniki. Dlatego na wielu pilotach do telewizorów z Android TV lub Google TV znajdziemy ikonę Cast, nawet jeśli nie mamy osobnego sprzętu. Chromecast to z kolei fizyczne urządzenie.

Mechanizm przesyłania strumieniowego i background play

Od strony technicznej Google Cast działa inaczej niż klasyczny mirroring ekranu. W większości przypadków telefon nie przesyła ciągle obrazu i dźwięku do telewizora. Zamiast tego wysyła do urządzenia docelowego informację, co ma zostać odtworzone. Telewizor lub Chromecast pobiera wtedy strumień bezpośrednio z internetu. Dzięki temu jakość obrazu jest stabilna, a telefon nie jest obciążony ciągłym kodowaniem wideo. Ma to też praktyczną zaletę. Gdy zablokujesz ekran smartfona albo odbierzesz połączenie, odtwarzanie na telewizorze trwa dalej.

Obsługa formatów 4K, HDR i protokoły sieciowe

Google Cast obsługuje różne formaty audio i wideo, w tym popularne kodeki jak H.264 i VP9 dla obrazu oraz AAC i Opus dla dźwięku. W nowszych urządzeniach możliwe jest przesyłanie obrazu w rozdzielczości 4K z obsługą HDR, o ile aplikacja i telewizor to wspierają. Do komunikacji wykorzystywane są standardowe protokoły sieciowe działające w sieci lokalnej, a parowanie urządzeń odbywa się automatycznie, bez ręcznego wpisywania adresów czy kodów, poza pierwszą konfiguracją.

Klonowanie ekranu z przeglądarki Chrome

Warto też wspomnieć o trybie klonowania ekranu z poziomu przeglądarki Chrome. Tutaj sytuacja wygląda inaczej, bo komputer faktycznie przesyła obraz w czasie rzeczywistym. Jakość jest wtedy niższa, a opóźnienia większe, ale w zamian można pokazać dowolną stronę internetową, dokument lub aplikację, która nie ma natywnej obsługi Cast. To rozwiązanie sprawdza się na spotkaniach i w domu, gdy chcemy coś szybko wyświetlić bez kabli.

Google Cast zyskał popularność także dlatego, że jest prosty w użyciu i nie zamyka użytkownika w jednym ekosystemie sprzętowym. Działa na Androidzie, iOS, Windowsie i macOS. Wymaga jedynie zgodnych aplikacji i wspólną sieci, więc pod względem braku okablowania jest też wygodny do codziennego użytkowania. W tej prostocie tkwi jego największa siła.