
PNG, czyli Portable Network Graphics, to popularny format pliku graficznego, zapisywanego w postaci rastrowej, nazywany też plikiem PNG, grafiką PNG, obrazem PNG albo plikiem z przezroczystym tłem. Pojęcie to odnosi się nie do jednego urządzenia, lecz do standardu zapisu obrazu, który może być obsługiwany przez komputery, laptopy, monitory, drukarki, telewizory, tablety, smartfony, aparaty i programy graficzne. Najważniejszą cechą formatu PNG jest bezstratna kompresja, co oznacza, że podczas zapisu obraz nie traci jakości w taki sposób jak przy typowych plikach JPEG. Dzięki temu PNG jest szczególnie ceniony tam, gdzie liczy się wyraźny kontur, ostre krawędzie, czytelny tekst, ikony, logotypy, zrzuty ekranu i grafiki interfejsu. PNG obsługuje też przezroczystość, w tym kanał alfa, dlatego bardzo często wykorzystuje się go do obrazów bez tła lub z półprzezroczystymi elementami.
Różnice między PNG a JPEG oraz zastosowanie w druku
Czym PNG różni się od JPG albo JPEG? Najprościej mówiąc, JPG lepiej sprawdza się przy zdjęciach, gdy ważny jest mniejszy rozmiar pliku, natomiast PNG lepiej nadaje się do grafik, napisów, schematów i elementów wymagających wysokiej ostrości oraz zachowania jakości po zapisaniu. Drugie częste pytanie dotyczy tego, czy PNG zawsze ma przezroczyste tło. Nie. Format PNG może obsługiwać przezroczystość, ale nie każdy plik PNG faktycznie ją zawiera. Obraz może mieć zwykłe, pełne tło i nadal pozostawać plikiem PNG. Użytkownicy często pytają też, czy PNG nadaje się do drukowania. Odpowiedź brzmi: tak, ale zależy od zastosowania. Jeśli grafika ma odpowiednią rozdzielczość, PNG może być użyteczny, zwłaszcza przy prostych materiałach, ilustracjach i elementach wymagających ostrości. Trzeba jednak pamiętać, że jest to format tworzony głównie z myślą o grafice ekranowej i internetowej, a nie typowo poligraficznej pracy w przestrzeni CMYK.
PNG jako format rastrowy – czy to grafika wektorowa?
Klasyczny PNG jest formatem pojedynczego obrazu, więc sam w sobie nie jest odpowiednikiem animowanego GIF-a, choć istnieją rozszerzenia rozwijające ten standard. W opisie słowniczkowym warto dodać, że PNG jest formatem rastrowym, a więc zapisuje obraz jako siatkę pikseli. Oznacza to, że po silnym powiększeniu może tracić ostrość, inaczej niż grafika wektorowa. To kolejne częste pytanie: czy PNG jest plikiem wektorowym? Nie, mimo że bywa używany do logotypów, nadal pozostaje grafiką bitmapową. Zaletą tego formatu jest natomiast bardzo szeroka zgodność ze współczesnymi urządzeniami i aplikacjami. PNG bez problemu otwierają systemy operacyjne, przeglądarki internetowe, programy biurowe, aplikacje do obróbki zdjęć i wiele urządzeń mobilnych.
PNG nie jest funkcją aparatu ani trybem ekranu, lecz standardem zapisu grafiki cyfrowej, cenionym za bezstratność, dobrą jakość detali i wszechstronność. To jeden z najważniejszych formatów obrazów w codziennym użyciu, szczególnie tam, gdzie liczy się czystość krawędzi, zachowanie szczegółów i możliwość pracy z przezroczystym tłem. Często pada też pytanie, czy plik PNG jest ciężki. Bywa większy niż JPG, ponieważ zachowuje pełną jakość i nie usuwa danych w sposób stratny. Z tego powodu świetnie sprawdza się przy edycji oraz wielokrotnym zapisie. Użytkownicy pytają również, czy PNG nadaje się do zdjęć z aparatu. Technicznie tak, ale przy dużej liczbie fotografii zwykle mniej praktyczny okazuje się JPEG, bo zajmuje mniej miejsca na co dzień.