RIP, w kontekście płyt CD i plików multimedialnych, oznacza proces zgrywania zawartości z nośnika do postaci plików zapisanych na komputerze, dysku zewnętrznym lub innym urządzeniu. Najczęściej pojęcie odnosi się do ripowania płyt Audio CD, czyli kopiowania zapisanej na nich muzyki do formatu cyfrowego. Nazwa wywodzi się z angielskiego określenia ripping i oznacza zgrywanie lub ekstrakcję danych z nośnika.
Jak działa ripowanie płyt Audio CD i formaty wyjściowe
Jak działa ripowanie płyty CD? Audio CD przechowuje dźwięk w standardzie CD-DA, dlatego utworów nie kopiuje się z niego tak samo jak zwykłych plików z pendrive'a. Program typu CD ripper odczytuje cyfrowe dane dźwiękowe zapisane na płycie, a następnie tworzy z nich osobne pliki na dysku. W zależności od ustawień materiał może zostać zapisany bezstratnie albo poddany kompresji zmniejszającej jego rozmiar. Podczas ripowania można wybrać różne formaty wyjściowe. WAV zapisuje dźwięk bez kompresji, natomiast FLAC, czyli Free Lossless Audio Codec, wykorzystuje kompresję bezstratną i pozwala zmniejszyć objętość pliku bez utraty informacji audio. MP3, AAC lub OGG stosują kompresję stratną, dzięki czemu pliki zajmują mniej miejsca, ale część danych dźwiękowych zostaje usunięta. Wybór formatu zależy od tego, czy ważniejsza jest maksymalna zgodność, niewielki rozmiar czy zachowanie jakości źródła.
Metadane i tryb bezpiecznego odczytu
Do ripowania płyty potrzebny jest napęd CD lub DVD oraz odpowiednie oprogramowanie. Program może automatycznie rozpoznać album, pobrać nazwy utworów, wykonawcę, rok wydania i okładkę, a następnie zapisać te informacje w metadanych. Niektóre aplikacje oferują również tryb bezpiecznego odczytu, w którym fragmenty płyty są sprawdzane kilkukrotnie. Pozwala to ograniczyć błędy podczas zgrywania starszych lub porysowanych krążków.
Ripowanie a zwykłe kopiowanie danych
Czym ripowanie różni się od zwykłego kopiowania? W przypadku płyty z danymi zapisane pliki można przenieść bezpośrednio na dysk, natomiast Audio CD wymaga odczytania cyfrowych danych dźwiękowych i utworzenia z nich plików w wybranym formacie. Proces ten jest określany także jako Digital Audio Extraction, w skrócie DAE. Programy do ripowania mogą dodatkowo sprawdzać poprawność odczytu, tworzyć arkusze CUE i zapisywać informacje potrzebne do późniejszego odtworzenia układu oryginalnego albumu.
Zgrywanie płyt DVD i Blu-ray
Pojęcie RIP występuje również w odniesieniu do płyt DVD i Blu-ray. Ripowanie takiego nośnika oznacza przeniesienie znajdującego się na nim obrazu, dźwięku i innych danych do pliku lub zestawu plików. Materiał może zostać zachowany w formie zbliżonej do źródła albo przekonwertowany do innego kodeka i rozdzielczości. Określenia CD rip, DVD rip oraz Blu-ray rip wskazują przede wszystkim na rodzaj nośnika, z którego wykonano cyfrową kopię.
Ripowanie płyt CD przydaje się podczas tworzenia cyfrowej biblioteki muzycznej, archiwizowania własnej kolekcji oraz przenoszenia utworów na urządzenia pozbawione napędu optycznego. Gotowe pliki można odtwarzać na komputerze, smartfonie, odtwarzaczu sieciowym lub systemie audio. Efektem ripowania Audio CD jest cyfrowa biblioteka utworów, której format, jakość oraz kompletność metadanych zależą od ustawień użytego programu i poprawności odczytu płyty.