Anatomia ludzkiej destrukcyjności Erich Fromm

"Anatomia ludzkiej destrukcyjności" to jedna z najważniejszych książek XX wieku, której tematyką jest właśnie sam wiek XX. Fromm analizuje tu zagadnienie zła. "Anatomia ludzkiej destrukcyjności" ukazała się po raz pierwszy w roku 1973. Była więc pisana z perspektywy najbardziej krwawych i brutalnych doświadczeń, jakie stały się udziałem ludzkości: obu wojen światowych i Holocaustu. Jest to bowiem obszerne studium zjawiska określanego krótkim słowem: "zło". Miała to być z początku jedynie polemika z behawiorystami i zwolennikami instynktywizmu. Erich Fromm poszedł jednak o wiele dalej, wprowadzając do swej pracy rewizjonistyczne rozwinięcie poglądów Freuda, zwłaszcza tak zwanego popędu śmierci. Na kartach niniejszej książki Fromm ujmuje problematykę zła od strony typologii charakterologicznej. Stara się także wytłumaczyć sens złośliwej i niezłośliwej agresji. Dokonuje przy tym psychoanalitycznej wiwisekcji największych zbrodniarzy XX wieku, a więc Stalina, Himmlera i Hitlera. Książka ta to bez wątpienia jedna z najważniejszych prac Ericha Fromma. Co więcej, to jedna z najważniejszych książek XX wieku i o XX wieku zarazem. Nie sposób nie doceniać tutaj siły argumentów autora, jego głębokiego humanizmu i przenikliwości. Wszystko to sprawia, że "Anatomia ludzkiej destrukcyjności" stała się lekturą obowiązkową tak dla psychologów, socjologów, filozofów kultury, jak i wszystkich tych, którzy pragną dociec przyczyny tego, co w XX wieku miało miejsce. Erich Fromm był niemieckim filozofem, socjologiem, psychologiem i psychoanalitykiem pochodzenia żydowskiego. Żył w latach 1900-1980. Na jego poglądy oraz zainteresowania ogromny wpływ miały doświadczenia I wojny światowej, później zaś narastające w Niemczech nastroje szowinistyczne i antysemickie. Po dojściu Hitlera do władzy Fromm na stałe zamieszkał w USA. Stamtąd śledził dramat II wojny światowej i Holocaustu. W roku 1941 ukazała się pierwsza książka, która przyniosła mu międzynarodową sławę, "Ucieczka od wolności". Fromm stworzył własny system zwany psychoanalizą humanistyczną, którego istotną składową jest problematyka społeczna. W jego pismach wyraźnie widać wpływy zarówno Marksa czy Freuda, jak i buddyzmu zen. Nakładem wydawnictwa Rebis ukazało się kilka innych książek Fromma, w tym ta bodaj najsłynniejsza, a więc "Mieć czy być?".