Pisma rozproszone z lat 2001-2009 Barbara Skarga

Jeżeli mamy dziś serio mówić o patriotyzmie, to nie o jakimś wzniosłym uczuciu raczej o świadomości przynależności do danej wspólnoty społecznej, której zawdzięcza się język, wychowanie, chleb i wobec której ma się określone obowiązki: nie tylko strzeżenia jej granic, lecz racjonalnego rozwijania jej urządzeń organizacyjnych, edukacji, nauki, kultury.

Pisma rozproszone z lat 20012009 obejmują ostatnie teksty i wywiady publikowane w tomach zbiorowych, czasopismach naukowych i prasie codziennej. Choć znajdziemy w nich rozważania z zakresu metafizyki czy historii filozofii, Autorka nie stroni też od bezpośredniego zaangażowania w aktualne kwestie etyczne, społeczne czy związane z losami uniwersytetu.

Spróbujmy przeczytać teksty zebrane w tym tomie jako zmagania filozofki z rolą autorytetu, w której była ustawiana wbrew własnym deklaracjom. Spróbujmy prześledzić, kiedy Skardze udawało się wymykać tej roli, a kiedy mimo wszystko wpadała we wnyki bycia autorytetem (Bartosz Działoszyński).