Mnie płynąć, płynąć i płynąć. Brzegi Lemanu. Krąg wierszy lozańskich Praca zbiorowa

Podczas pobytu w Lozannie, w latach 1839&ndash 1840, Mickiewicz naszkicował sześć kró tkich wierszy. Rękopisy zachował, ale nigdy nie nadał im ostatecznego kształtu. Ogłoszone po śmierci poety, były początkowo traktowane jako mało znaczące drobiazgi. Wraz z upływem czasu ich ranga, mierzona opiniami poetó w, krytykó w i historykó w literatury, zaczęła rosnąć.

Dzisiaj nikt ze znawcó w poezji nie wątpi, że liryki lozańskie są arcydziełem, jednym z centralnych punktó w poetyckiej twó rczości Mickiewicza, a więc &ndash całej polskiej poezji. Pochodzące z nich frazy, takie jak &bdquo Nad wodą wielką i czystą&rdquo , &bdquo Mnie płynąć, płynąć i płynąć&rdquo , &bdquo Polały się łzy me czyste&rdquo , &bdquo Gdy tu mó j trup w pośrodku was zasiada&rdquo , mają moc poetyckich zaklęć, archetypó w poetyckości.

Marian Stala