WMA to cyfrowy format kompresji dźwięku opracowany przez firmę Microsoft. Skrót WMA oznacza po prostu Windows Media Audio i odnosi się do rodziny kodeków audio oraz odpowiadającego im formatu plików wykorzystywanego do zapisu dźwięku w postaci skompresowanej. Najczęściej spotykane rozszerzenie pliku to „.wma”. Format ten powstał jako odpowiedź na rosnącą popularność plików MP3 pod koniec lat 90. i miał stanowić ich konkurencję pod względem jakości oraz efektywności kompresji.

Kompresja stratna i oszczędność miejsca

Znaczenie WMA wiąże się przede wszystkim z cyfrową kompresją stratną, czyli taką, w której część informacji dźwiękowej jest usuwana w celu zmniejszenia rozmiaru pliku. W praktyce oznacza to, że plik WMA zajmuje mniej miejsca niż nieskompresowany zapis audio (np. WAV), zachowując przy tym akceptowalną jakość brzmienia. WMA bywa porównywany z MP3, AAC czy OGG – są to synonimicznie traktowane przez użytkowników „formaty audio” lub „formaty dźwięku”, choć technicznie rzecz biorąc chodzi o różne standardy kompresji.

Rodzaje kodeków: WMA Pro, Lossless i Voice

W sensie technicznym WMA to kontener i kodek audio, który wykorzystuje algorytmy kompresji opracowane przez Microsoft. W ramach rodziny WMA funkcjonuje kilka odmian, m.in. WMA Standard (stratny), WMA Pro (o wyższej jakości, obsługujący dźwięk wielokanałowy), WMA Lossless (kompresja bezstratna) czy WMA Voice (zoptymalizowany pod kątem mowy). Dzięki temu skrót WMA nie odnosi się wyłącznie do jednego rozwiązania, ale do całej grupy technologii kodowania dźwięku.

Historia formatu i integracja z Windows Media

Historia formatu sięga 1999 roku, kiedy został on wprowadzony razem z pakietem multimedialnym Windows Media. Pliki WMA były natywnie obsługiwane przez system operacyjny Microsoft Windows oraz odtwarzacz Windows Media Player. To właśnie silna integracja z systemem Windows sprawiła, że format szybko zyskał popularność wśród użytkowników komputerów PC. W początkowym okresie rozwoju internetu WMA był często wykorzystywany do dystrybucji muzyki online, również z zastosowaniem mechanizmów DRM (Digital Rights Management), czyli zabezpieczeń przed kopiowaniem.

Porównanie WMA z formatem MP3 i konwersja

Bardzo często spotkać się można z pytaniami o to, czy WMA jest lepsze niż MP3. Odpowiedź zależy od kontekstu. Przy podobnej przepływowości WMA bywał oceniany jako oferujący nieco lepszą jakość dźwięku niż MP3, szczególnie przy bitrate na poziomie np. 64–96 kb/s. Z drugiej strony MP3 zdobył znacznie większą kompatybilność sprzętową i programową, co sprawiło, że stał się standardstandardem rynkowym. W efekcie WMA, mimo technicznych zalet, nie zdominował rynku w takim stopniu jak jego konkurent. M.in. z tego powodu podczas gdy odtwarzacze multiedialne na Windowsie radzą sobie z formatem bez problemu, to w przypadku innych może być konieczne zainstalowanie odpowiednich kodeków lub użycie uniwersalnych programów odtwarzających multimedia.

WMA można jednak przekonwertować na MP3. Proces ten można przeprowadzić przy użyciu darmowych konwerterów audio lub rozbudowanych programów do edycji dźwięku. Warto jednak pamiętać, że konwersja z formatu stratnego (WMA) do innego formatu stratnego (MP3) wiąże się z dodatkową utratą jakości.

Format WMA przez lata odgrywał istotną rolę w dystrybucji cyfrowej muzyki. Dziś, choć jego znaczenie rynkowe jest mniejsze niż w przeszłości, nadal pozostaje rozpoznawalnym i używanym standardem zapisu audio.