Epoka wymierania Tomasz Jastrun

Pająk Szedłem beztrosko spać Gdy na prześcieradle Zobaczyłem pająka olbrzyma Stał nieruchomo Na swoich cienkich długich nogach Patrzyliśmy na siebie w milczeniu Nie wierząc własnym oczom Dwie niepojęte istoty Na trzeciej planecie od słońca Samotne i nagie W swoim istnieniu Tomasz Jastrun, poeta, prozaik, felietonista. Przez kilkanaście lat autor paryskiej „Kultury”, w latach 70. i 80. związany z opozycją demokratyczną. Między rokiem 1990 i 1994 dyrektor Instytutu Polskiego w Sztokholmie i attaché kulturalny w Szwecji. Autor wielu tomików wierszy i licznych powieści. Wybory jego poezji ukazały się w Szwecji, w Stanach Zjednoczonych i w Izraelu. Pisał felietony i eseje do „Kultury”, „Res Publiki”, „Życia Warszawy”, „Architektury”, „Twojego Stylu”, „Zwierciadła”, „Rzeczpospolitej”, „Newsweeka” i „Wprost”. Obecnie stały współpracownik tygodnika „Przegląd” i miesięcznika „Zwierciadło”. Ostatnio wydał tom wierszy Przed zmierzchem, a w wydawnictwie Czytelnik zbiór opowiadań Bilet do nieistnienia.