Są takie koncepty technologiczne, które oglądamy i po kilku minutach zupełnie o nich zapominamy. Są też takie, które budzą myśl: ''dlaczego nikt jeszcze tego nie zrobił?''. Nothing Book autorstwa Nikity Bukorosa należy do tej drugiej grupy. To niezależna wizja laptopa, który pasowałby do świata Nothing, firmy od początku pokazującej, że elektronika użytkowa nie musi być nudna. Jej charakterystyczny styl z przezroczystymi elementami i świetlnymi akcentami aż prosi się o przeniesienie do formy laptopa.
Najbardziej rzucającym się w oczy elementem Nothing Book jest przezroczysta konstrukcja, dzięki której można zajrzeć do wnętrza komputera. Nie chodzi jednak wyłącznie o efekt ''wow''. Widoczne elementy układu chłodzenia, elektronika i sposób rozmieszczenia podzespołów miałyby stać się częścią projektu, podobnie jak w przezroczystych urządzeniach czy obudowach komputerów. To podejście bardzo dobrze pasuje do Nothing, choć oczywiście w prawdziwym laptopie wymagałoby sporo pracy nad wytrzymałością, temperaturami, ochroną podzespołów i trwałością zawiasów.
Jest tu też sporo nostalgii. Projekt wyraźnie przywołuje czasy, gdy elektronika nie bała się kolorów i półprzezroczystych tworzyw. Można dostrzec skojarzenia z kultowym iBookiem G3 Clamshell, a także przezroczystymi wersjami urządzeń Nintendo. Bukoros nie próbuje jednak po prostu odtworzyć stylistyki sprzed lat. Łączy ją z charakterystycznym dla Nothing minimalizmem, dzięki czemu całość wygląda bardziej jak współczesna interpretacja dawnych pomysłów niż retro gadżet.
Laptopy w naszej ofercie:
Mały ekran, który może zrobić dużą różnicę
Najciekawszy jest dla mnie jednak nie sam przezroczysty spód, lecz niewielki ekran umieszczony na zewnętrznej części pokrywy. To właśnie ten detal sprawia, że Nothing Book nie wygląda jak kolejny efektowny render laptopa. Dodatkowy, energooszczędny wyświetlacz mógłby pokazywać godzinę, poziom baterii, powiadomienia, krótkie komunikaty, symbole czy proste animacje. Inspiracja rozwiązaniami znanymi z interfejsu Glyph jest tutaj bardzo wyraźna.
Podoba mi się również to, że taki ekran nie musiałby być kolejnym pełnoprawnym panelem. Właśnie jego ograniczenia mogą być największą zaletą. Zamiast zużywać energię na wyświetlanie kolejnego pulpitu, mógłby służyć do przekazywania krótkich informacji bez otwierania laptopa. Można sobie wyobrazić komunikat o nowej wiadomości, animację podczas ładowania albo własny symbol wyświetlany na pokrywie. W koncepcie przewidziano nawet stację dokującą, która mogłaby wykorzystywać ten ekran do prezentowania animacji ładowania.
Czy Nothing powinno naprawdę zrobić taki komputer?
Oczywiście między atrakcyjnym konceptem a gotowym laptopem jest ogromna przepaść. Przezroczyste materiały musiałyby być odpowiednio odporne, układ chłodzenia nie mógłby ucierpieć przez efektowny wygląd, a dodatkowy ekran nie powinien zamienić się w kosztowny gadżet skracający czas pracy na baterii. Do tego dochodzą kwestie napraw, masy, ceny i oprogramowania. Sam pomysł jest więc znacznie prostszy niż jego produkcyjna realizacja.
Mimo wszystko chciałbym zobaczyć taki eksperyment. Rynek laptopów jest dziś pełen bardzo dobrych urządzeń, ale również pełen konstrukcji, które z daleka trudno od siebie odróżnić. Nothing Book pokazuje natomiast, że komputer przenośny może być jednocześnie narzędziem do pracy i przedmiotem, który ma własną osobowość. Nie oczekuję, że Nothing jutro ogłosi premierę takiego sprzętu. Wystarczyłoby mi, gdyby firma kiedyś spojrzała na ten koncept i powiedziała: ''Spróbujmy zrobić coś w tym duchu''. Gdyby Nothing Book w podobnej formie rzeczywiście trafił na rynek, sam z ogromną ciekawością sprawdziłbym, czy za efektownym wyglądem idzie równie dobry komputer.
