Ukraina testuje roboty z miotaczami ognia. Maszyny mają walczyć tam, gdzie nie dociera człowiek
Podziemne gazociągi stały się jednym z nietypowych elementów wojny w Ukrainie. Wykorzystywane do przemieszczania żołnierzy tunele i instalacje przemysłowe stwarzają ogromne zagrożenie dla obu stron konfliktu. Ukraińcy chcą jednak zmienić zasady prowadzenia takich operacji. Zamiast wysyłać kolejnych żołnierzy do ciasnych, ciemnych korytarzy, przygotowują specjalne roboty bojowe, które będą mogły prowadzić rozpoznanie i wykonywać zadania w podziemnych instalacjach. Równolegle testują również zdalnie sterowane platformy wyposażone w miotacze ognia.
Ukraina chce wysłać roboty do podziemnych gazociągów
Opracowanie nowych, omawianych dziś maszyn jest związane z doświadczeniami ukraińskich wojskowych, którzy coraz częściej muszą mierzyć się z przeciwnikiem wykorzystującym podziemną infrastrukturę. Jednym z najbardziej nietypowych przykładów takich działań była rosyjska operacja w obwodzie kurskim w marcu 2025 roku. Żołnierze przedostali się wówczas na ukraińskie pozycje przez nieczynny gazociąg Urengoj–Pomary–Użhorod. Według amerykańskiej analizy wojskowej wykorzystali do tego około 15 kilometrów podziemnej instalacji, aby ominąć ukraińską obronę i zaskoczyć przeciwnika.
Podobne problemy pojawiły się później w rejonie Kupiańska, gdzie Ukraińcy sami przeprowadzili operację z wykorzystaniem infrastruktury gazowej. Żołnierze przebyli ponad 15 kilometrów pod ziemią podczas operacji Weles. Jak informuje serwis Tom's Hardware, który powołuje się na ukraińskie źródła, przedstawiciele 2. Korpusu Gwardii Narodowej Ukrainy Charkiwia rozpoczęli prace nad specjalnymi robotami przeznaczonymi do działania w takich warunkach. Według deklaracji ukraińskiej strony operacja zakończyła się śmiercią ponad 100 rosyjskich żołnierzy i pojmaniem przeszło 30 kolejnych. Są to jednak dane strony konfliktu, których nie udało się niezależnie potwierdzić.
Za rozwój nowych konstrukcji odpowiadają specjaliści z pułku systemów bezzałogowych Ława. Ich zadaniem jest przystosowanie istniejących już robotów naziemnych do działania w wyjątkowo trudnym środowisku. Nie chodzi więc o budowanie kolejnych dużych pojazdów bojowych, lecz o stworzenie stosunkowo niewielkich maszyn, które zmieszczą się w ciasnych przejściach i będą mogły wykonywać zadania bez bezpośredniego udziału żołnierzy.
Konstrukcja i funkcjonalność są ważniejsze od wyglądu
Przystosowanie robotów do poruszania się pod ziemią nie jest tak proste, jak mogłoby się wydawać. Gazociągi mają ograniczoną średnicę, a w przypadku instalacji wykorzystywanej podczas operacji w Kupiańsku mowa o konstrukcji o średnicy około 1,2 metra. To niewiele miejsca dla niewielkiego pojazdu, a nawet dronów, szczególnie jeśli taka jednostka musi dodatkowo przewozić wyposażenie. Do tego dochodzą problemy z widocznością, ograniczone możliwości manewrowania oraz utrudniona komunikacja z operatorem znajdującym się na powierzchni.
Ukraińcy chcą, aby nowe platformy mogły wykonywać zadania rozpoznawcze, sprawdzać położenie przeciwnika, a także wspierać działania bojowe i oczyszczanie zajętych pozycji. Najważniejsze jest jednak ograniczenie ryzyka dla ludzi. Wysłanie maszyny do nieznanego tunelu może być znacznie bezpieczniejszym rozwiązaniem niż kierowanie tam kolejnych żołnierzy. Na razie nie ujawniono jednak dokładnych parametrów technicznych opracowywanych konstrukcji ani tego, w jaki sposób rozwiązano problem utrzymywania łączności w podziemnych instalacjach.
Warto przy tym pamiętać, że robotyzacja ukraińskiej armii nie ogranicza się do jednego projektu. W pierwszej połowie 2026 roku ukraińskie roboty naziemne miały przeprowadzić około 66 tysięcy misji. Część maszyn zajmuje się transportem zaopatrzenia, inne wspierają rozminowywanie i działania bojowe. Ciekawym przykładem jest również polski projekt Joule, opracowywany przez warszawską firmę Si Robotics. Jak opisywałem w jednym z artykułów, konstrukcja początkowo rozwijana jako robot dwunożny ostatecznie otrzymała podwozie gąsienicowe. Ma pomagać między innymi w transporcie ciężkich ładunków i ewakuacji rannych. Pokazuje to, że w warunkach wojennych praktyczne możliwości maszyny mogą być znacznie ważniejsze od jej wyglądu – co wydaje się zresztą oczywiste.
Robot z miotaczem ognia. Ukraiński wywiad pokazał nagranie z testów
Podziemne roboty to jednak niejedyny kierunek rozwoju bezzałogowych systemów lądowych. Ukraiński wywiad wojskowy (HUR) poinformował 4 listopada 2026 roku o testach kolejnego nietypowego rozwiązania. Tym razem chodzi o zdalnie sterowaną platformę wyposażoną w miotacz ognia. Próby przeprowadzają żołnierze batalionu Bractwo, należącego do jednostki specjalnej Tymur.
Opublikowany wówczas materiał pokazywał samą konstrukcję, stanowisko operatora oraz moment próbnego użycia uzbrojenia. Najważniejsza jest możliwość wykorzystania broni bez konieczności wysyłania żołnierza bezpośrednio w niebezpieczny rejon. Operator kontroluje maszynę z bezpieczniejszej odległości, a platforma może dotrzeć do miejsc, w których tradycyjne działania piechoty byłyby szczególnie ryzykowne.
Na razie ukraiński wywiad nie ujawnił jednak najważniejszych informacji technicznych. Nie znamy zasięgu miotacza, ilości przenoszonego środka zapalającego ani dokładnej specyfikacji podwozia. Trudno również przesądzać, czy mamy do czynienia z prototypem, który dopiero przechodzi pierwsze próby, czy elementem większego programu rozwoju uzbrojonych robotów naziemnych. Samo nagranie potwierdza natomiast, że ukraińskie wojsko sprawdza kolejne sposoby wykorzystania zdalnie sterowanych maszyn na polu walki.
Drony i roboty coraz ważniejsze na ukraińskim froncie
Rozwój takich konstrukcji dobrze pokazuje, jak bardzo zmienił się sposób prowadzenia współczesnych działań wojennych. Jeszcze kilka lat temu roboty naziemne kojarzyły się przede wszystkim z rozminowywaniem i rozpoznaniem. Dziś coraz częściej otrzymują zadania transportowe, ratownicze, a nawet bojowe. Podobny kierunek widać w przypadku bezzałogowców latających.
Dobrym przykładem jest ukraiński StarGate, czyli ciężki dron transportowy opracowany przez firmę SkyFall. Maszyna ma służyć do ewakuowania rannych żołnierzy z miejsc, do których trudno dotrzeć tradycyjnym pojazdem. Według deklaracji producenta może przewozić ładunek o masie do 150 kilogramów, osiągać prędkość 105 km/h i pokonywać dystans około 15 kilometrów w jedną stronę. W październiku 2026 roku konstrukcja trafiła do ukraińskiej jednostki wojskowej na testy.
Warto zwrócić uwagę również na amerykańskie roboty humanoidalne Phantom MK-1, które dostarczono Ukrainie do sprawdzenia w warunkach wojennych. Dwie maszyny mają wspierać logistykę i rozpoznanie, a nie bezpośrednio uczestniczyć w walce. Producent deklaruje, że potrafią przenosić ładunki o masie do około 80 kilogramów. Ich przyszłe zastosowania mogą obejmować między innymi transport wyposażenia i pomoc w ewakuacji rannych.
Wszystkie te projekty łączy jeden cel: ograniczenie liczby sytuacji, w których żołnierze muszą osobiście narażać życie. Nie oznacza to oczywiście, że roboty i drony w najbliższym czasie zastąpią człowieka na froncie. Nadal potrzebują operatorów, niezawodnej komunikacji i odpowiedniego zaplecza technicznego. Ukraińskie doświadczenia pokazują jednak, że bezzałogowe maszyny stają się coraz ważniejszym elementem współczesnego pola walki.
Paweł Matyjewicz
Autor Media Expert
Dumny tata, pasjonat życia, kultury Azji i technologii. Od lat związany z dziennikarską branżą gier wideo. Miłośnik fantastyki wszelkiego rodzaju. Przez wielu nazywany geekiem, chociaż sam uważa, że do tego określenia mu daleko. Wielbiciel przemyślanych światów, również tych papierowych (stołowe RPG zawsze w sercu). Gdy nie pisze, prawdopodobnie przechodzi japońskiego RPGa, ogląda nowy serial lub robi długie wycieczki ze swoją piesełą o imieniu Buffy.