Poradniki Eksperta

Aby móc odpowiedzieć na pytanie, jak fotografować Perseidy, trzeba najpierw wiedzieć, co to jest. Czy kiedykolwiek chciałeś sfotografować meteor?

Za Perseidy odpowiadają szczątki komety 109P/Shift-Tuttle. Co 12 lat szczątki komety popychane są przez grawitację Jowisza, co skutkuje aktywnym deszczem meteorów widocznym na naszym niebie. Cząsteczki pyłu Perseidów wchodzą do atmosfery z prędkością 59 kilometrów na sekundę. Podczas parowania powietrze ulega jonizacji, co powoduje krótki błysk światła wzdłuż trajektorii cząsteczki kosmicznego kurzu. Dzieje się to na wysokości około 80-120 kilometrów od powierzchni Ziemi. Błysk światła jest bardzo krótki. Chociaż może to być bardzo jasny błysk, całkowita ilość światła nie jest aż tak duża – a ta informacja jest ważna przy fotografowaniu meteorów. Meteory wydają się pochodzić z jednego punktu na nocnym niebie. Dla Perseidów punkt ten znajduje się w konstelacji Perseusza, stąd nazwa.


Perseidy są aktywne od około 17 lipca do 24 sierpnia, ale ich aktywność osiąga szczyt około 11-13 sierpnia. Niektóre lata, takie jak rok 2016, przynoszą tak zwany wybuch, w którym wystrzeliwuje do 150-200 meteorów na godzinę. Niestety taki wybuch prawdopodobnie nastąpi ponownie dopiero w 2028 r.


Fotografowanie meteorów wcale nie jest takie trudne. Potrzebujesz dużo cierpliwości, ale po odpowiednim przygotowaniu proces łapania spadających gwiazd w aparacie jest grą na przeczekanie – trochę jak łowienie ryb na niebie.



Jak fotografować spadające gwiazdy?


W pierwszej kolejności musisz ustalić miejsce, w którym będziesz fotografować Perseidy. Im dalej jesteś od terenów zanieczyszczonych światłem, tym więcej zobaczysz meteorów. Aby znaleźć najbliższe ciemne niebo, skorzystaj z aplikacji takiej jak Light Pollution Map (LPM). To darmowa aplikacja, która działa na całym świecie. Postaraj się znaleźć przynajmniej żółtą strefę, najlepiej jeszcze ciemniejszą. Możesz użyć też aplikacji PhotoPills do planowania lokalizacji. Pomaga ona określić właściwy czas opadania deszczu meteorytów, lokalizację promienia w wybranym przez Ciebie miejscu oraz liczbę meteorów, których możesz się spodziewać. 


Weź również pod uwagę kierunek, w którym będziesz fotografować, ponieważ odległe zanieczyszczenie światłem może przenikać do nieba z horyzontu. Udaj się w miejsce, w którym możesz zainteresować się również popularnym punktem orientacyjnym w Twojej okolicy lub może ciekawą kompozycją, którą znalazłeś wcześniej, aby umieścić je na pierwszym planie. Perseidy to jeden z najbardziej aktywnych deszczów spadających gwiazd. Może wytworzyć średnio około 85 meteorów na godzinę, gdy promieniowanie znajduje się w najwyższym punkcie na niebie. Tylko Geminidy w grudniu, przy 120 meteorach na godzinę, są bardziej aktywne.


Ilość meteorów zależy od Twojej lokalizacji na Ziemi. Podane liczby dotyczą widza znajdującego się mniej więcej na 50 stopniach szerokości geograficznej na półkuli północnej, ważna jest również długość geograficzna. Przede wszystkim upewnij się, że wiesz, gdzie znaleźć konstelację Perseusza na niebie i promień Perseidów.

Aparaty w naszej ofercie:

Jak fotografować Perseidy i gdzie ich szukać?

Meteory widać na całym niebie, ale narysowanie linii do tyłu na ich drodze zawsze wskazuje na punkt promienisty, z którego ruszają. To tutaj deszcz meteorów otrzymuje swoje nazwy, więc dla Perseidów punkt promienisty znajduje się w konstelacji Perseusza. Jeśli skierujesz aparat w tym kierunku, wszystkie meteory będą pozornie emanować z tego samego punktu. Powszechnym błędem jest jednak myśl, że aby zobaczyć meteory, musisz patrzeć w kierunku punktu promienistego – to po prostu nieprawda. Perseidy będą pojawiać się na całym nocnym niebie, ale w pobliżu promienistego punktu zbliżają się bezpośrednio do siebie, więc nie możesz zobaczyć za nimi zbyt wielu dużych warkoczy. Jeśli obrócisz się o 90 stopni w stosunku do punktu promienistego, zobaczysz, jak meteory przelatują obok Ciebie, pozwalając Ci zobaczyć ich płonące warkocze. 


Większość meteorów będzie przyćmiona, z małymi smugami światła przelatującymi nad głowami. Jednak od czasu do czasu możesz mieć szczęście, że zobaczysz taki, który zaświeci się w określonym kolorze. Niektóre meteory mogą być niebieskie, fioletowe, pomarańczowe, żółte lub czerwone, a ich kolor zależy od składu samego meteoru. Jeśli widzisz niebieski meteor, oznacza to, że składa się on głównie z magnezu. Fioletowy to wapń, pomarańczowy to sód, żółty to żelazo, a czerwony to azot i tlen.

Jak fotografować Perseidy i jakim sprzętem?


Pierwszą rzeczą, którą należy wziąć pod uwagę podczas fotografowania deszczu meteorów, jest aparat. Ponieważ potrzebujesz dobrej czułości, zmiennego pola widzenia i długich ekspozycji, najlepszym narzędziem do tego zadania jest lustrzanka cyfrowa lub aparat bezlusterkowy. Ponieważ powinieneś pokryć dość dużą część nieba, wybierz normalny obiektyw fotograficzny o ogniskowej 18-35 mm, jeśli używasz aparatu APS-C lub o ogniskowej 28-50 mm, jeśli używasz modelu pełnoklatkowego.


Meteory mogą pojawić się w dowolnym miejscu na niebie, więc można by pomyśleć, że najlepszym obiektywem będzie ten o najkrótszej ogniskowej, ale niestety nie zawsze tak jest. Co prawda ogniskowa obiektywu określa pole widzenia, a krótsze ogniskowe zapewniają je najszersze, ale szlaki spadających gwiazd mogą wyglądać nieco mizernie w naprawdę szerokokątnych ujęciach. Z drugiej strony obiektyw szerokokątny sprawdza się, gdy długo tropiona kula ognia meteoru przechodzi przez pole widzenia. W takim przypadku obiektyw o dłuższej ogniskowej może złapać tylko część drogi Perseidy. 


Fotografowanie obiektywem szerokokątnym pozwoli uchwycić dużą część nieba, w ten sposób szansa na złapanie meteoru jest największa. Ponieważ obiektyw szerokokątny zmniejszy rozmiar przedmiotów, meteory również staną się znacznie mniejsze w kadrze. Użycie dłuższej ogniskowej sprawi, że uchwycone meteory będą bardziej imponujące, ale zmniejszy się szansa na złapanie jednego. Możliwe jest również fotografowanie dwoma aparatami, jednym o ekstremalnie szerokim kącie, drugim o dłuższej ogniskowej.


Ponieważ powinieneś używać długich czasów migawki, konieczne będzie wyposażenie się w statyw. Prosty statyw uchylno-obrotowy to najłatwiejszy sposób na zamontowanie aparatu. W najgorszym przypadku możesz tak zaklinować kamerę, aby była skierowana na niebo. Aby zachować ten sam fragment nieba w kadrze aparatu, należałoby zamontować go na specjalnym, napędzanym statywie paralaktycznym często używanym podczas fotografowania nieba.


Jakie ISO do fotografowania Perseidów?


Obiektyw musi być całkowicie otwarty, aby ustawić go na najniższym współczynniku f/: najbliższe ideału podczas fotografowania spadających gwiazd jest f/1,4. Musi być również wstępnie zogniskowany na nieskończoność i mieć wyłączony autofokus. Ustaw wysoką czułość ISO – 1600 lub 3200. Te wyższe poziomy zazwyczaj generują sporo szumów, ale rejestrują również więcej śladów meteorów. Nie ma sensu robić estetycznego obrazu nieba, jeśli nie rejestruje się na nim żadnych spadających gwiazd. 


Jeśli poziom szumów stanie się zbyt wysoki, meteor może stać się niewidzialny. Jednak ISO 1600 to minimum, które działa, ale lepiej od razu przejść do ISO 6400, jeśli to tylko możliwe.


Ustaw długość ekspozycji na 30 sekund, a tryb fotografowania na ciągły. Do robienia kolejnych ujęć używaj blokowanego zdalnego spustu migawki – aparat będzie fotografować do momentu odblokowania spustu. Zdalny spust migawki z blokadą to najprostszy sposób na przytrzymanie wciśniętego przycisku.


O czym musisz pamiętać?


Jak fotografować Perseidy, by zachować ich najwięcej – pilnuj stanu baterii, zapełnienia karty pamięci i czy rosa nie zaparowała obiektywu. Gdy temperatura obiektywu spadnie poniżej punktu rosy, przednia soczewka ulegnie kondensacji. Jeśli tak się stanie, nie możesz się już jej pozbyć, chyba że masz sposób na podgrzanie soczewki, aż temperatura ponownie przekroczy punkt rosy. Uważaj też na jasność ekranu LCD. Jeśli jest zbyt jasny, może wprowadzić w błąd podczas sprawdzania ekspozycji.


Zrób dużo zdjęć. Nigdy nie wiadomo, gdzie i kiedy pojawi się meteor. Jeśli poczekasz, aż go zobaczysz, a następnie naciśniesz spust migawki, nie odniesiesz sukcesu. Aby fotografować spadające gwiazdy, musisz strzelać nieprzerwanie tak długo, jak to możliwe, najlepiej godzinami.

Powrót

Właściciel serwisu: TERG S.A. Ul. Za Dworcem 1D, 77-400 Złotów; Spółka wpisana do Krajowego Rejestru Sądowego w Sądzie Rejonowym w Poznań-Nowe Miasto i Wilda w Poznaniu, IX Wydział Gospodarczy Krajowego Rejestru Sądowego pod nr KRS 0000427063, Kapitał zakładowy: 39 875 000 zł; NIP 767-10-04-218, REGON 570217011; Sprzedaż dla firm (B2B): dlabiznesu@me.pl INFOLINIA: 756 756 756