Poradniki Eksperta

Teleobiektyw – co to jest i jak działa?


Bardzo popularny i lubiany przez wielu fotografów – teleobiektyw, to rodzaj obiektywu fotograficznego o wąskim kącie widzenia, który ze względu na specjalną budowę optyczną ma odległość ogniskową znacząco większą, niż długość jego obudowy. Teleobiektyw zbudowany jest z dwóch grup soczewek. Pierwszej, skupiającej, znajdującej się w przedniej części obiektywu oraz drugiej, rozpraszającej, znajdującej się w jego tylnej części. Potocznie mianem teleobiektywu, określa się każdy obiektyw wąskokątny. Wiele osób myli teleobiektywy z obiektywami zmiennoogniskowymi, ale w rzeczywistości są to różne urządzenia. Teleobiektyw może być – ale niekoniecznie musi być – obiektywem zmiennoogniskowym. Nie ma znaczenia, czy obiektyw się powiększa – liczy się długość ogniskowej. Teleobiektyw ma duży zasięg, co pozwala sfotografować odległy obiekt lub powiększyć go w kadrze. Ogólnie rzecz biorąc, obiektyw jest uważany za „teleobiektyw”, jeśli ma ogniskową 60 mm lub dłuższą.



teleobiektyw


Teleobiektyw – typowe ogniskowe i ich zastosowanie


Wybór najlepszej ogniskowej, będzie zależeć w dużej mierze od tego, jak zamierzamy z niej korzystać. Wyróżniamy zatem:


  • 70-200 mm – portrety, wesela, sport, dzika przyroda


Obiektywy 70-200 mm są bardzo popularne, ze względu na ich wszechstronność. 70 mm jest wystarczająco krótki, aby umożliwić fotografowanie niezbyt daleko od obiektu, podczas gdy 200 mm zapewnia wystarczający zasięg, aby fotografować rzeczy znajdujące się w dużej odległości. Użycie szerokiej przysłony w tym zakresie ogniskowych, np. f/2,8, zapewni pięknie rozmyte tło i ładnie wyizoluje obiekty. Zaletą obiektywu stałoogniskowego 85 mm, w porównaniu z zoomem 70-200 mm jest to, że zwykle stałoogniskowy umożliwia fotografowanie z szerszym otworem przysłony, co jest lepsze w warunkach słabego oświetlenia. 135 mm to kolejny bardzo popularny obiektyw stałoogniskowy dla fotografów portretowych i ślubnych. Zapewnia nieco większy zasięg niż 85 mm, lepsze złudzenia kompresji i jeszcze większy bokeh.


  • 100-400 mm – sport, dzika przyroda


Obiektywy te są idealne dla amatorów fotografii sportu i przyrody, którzy lubią fotografować bardzo odległe obiekty z bardzo szerokim otworem przysłony.


  • 600 mm i więcej – sport i dzika przyroda


Teleobiektywy przeznaczone zdecydowanie dla fotografów zawodowych. Obrazy, które te obiektywy mogą uchwycić i efekty, które tworzą, mogą być oszałamiające. Wadą tych obiektywów jest to, że ich bardzo długa stała ogniskowa powoduje dość ograniczone zastosowanie. Są też bardzo ciężkie i bardzo drogie.



Teleobiektyw – wskazówki dotyczące jego użytkowania.


Stabilizacja


Drgania aparatu zawsze są problemem w fotografii, ale zdjęcia mogą być bardziej wyraźne, podczas fotografowania za pomocą teleobiektywów. Wiele teleobiektywów ma wbudowaną stabilizację, która może być bardzo pomocna podczas fotografowania, a jeśli obiektyw nie ma wbudowanej stabilizacji, warto użyć statywu podczas fotografowania przy dłuższych ogniskowych.


Przysłona


Przysłona jest miarą tego, jak szeroko może się otworzyć wewnętrzny pierścień obiektywu, aby wpuścić światło. Jest ona wyrażona jako ułamek (np. f/1,8 lub f/22), co oznacza, że im mniejsza jest dolna liczba, tym szerzej obiektyw otworzy się i więcej światła wpuści. Szerokie przysłony umożliwiają tworzenie zdjęć z małą głębią ostrości i znacznie łatwiejsze fotografowanie w warunkach słabszego oświetlenia.


Płytka głębia ostrości


Jedną z najlepszych cech teleobiektywów, jest ich zdolność do tworzenia obrazów o małej głębi ostrości. Im dłuższy obiektyw i szersza przysłona, tym większe rozmycie uzyskamy.


Do czego służy teleobiektyw?


Teleobiektyw pomoże, fotografować odległe obiekty. Ta przydatna funkcja umożliwia robienie zdjęć obiektom, do których nie można się zbliżyć, do których nie chcemy się zbliżać lub które są zbyt daleko. Najprostszym przykładem, jest fotografia przyrodnicza – trudno zrobić z bliska zdjęcia wiewiórkom, ptakom czy innym zwierzętom, które się nas boją. Istnieją również niebezpieczne zwierzęta, które mogą nas zaatakować, jeśli zbytnio się do nich zbliżymy.


Teleobiektyw jeszcze bardziej podkreśla rozmyte tło. Fotografowie zwykle używają teleobiektywu, aby odtworzyć to rozmyte i kremowe tło, z super ostrymi obiektami. Można znaleźć ten efekt również, na fotografiach portretowych. Jakość bokeh, którą może zapewnić teleobiektyw, jest niesamowita w porównaniu z obiektywem szerokokątnym.


Teleobiektyw faktycznie kompresuje perspektywę, ściska wszystko i łączy pierwszy plan z tłem. Można więc zmieścić znacznie więcej w kadrze i nie ma takiej perspektywy, w której rzeczy na pierwszym planie wyglądają na bardzo duże, a obiekty w oddali po prostu znikają. Ten poziom kompresji wygląda jeszcze lepiej, gdy warunki atmosferyczne, takie jak mgła lub niskie chmury, oddzielają różne części sceny, co naprawdę wzmacnia postrzeganie warstw w krajobrazie.


Teleobiektyw zmusza do skupienia się na najważniejszych elementach sceny i usunięcia wszystkiego, co nie jest szczególnie ważne. Ogranicza do tego, ile można zmieścić w kadrze, ale w rzeczywistości zachęca do pomysłu zredukowania ujęcia do najbardziej podstawowego elementu.


Powrót

Zapisz się na niskie ceny!

Zostaw nam swój e-mail, aby otrzymywać informacje o nowościach oraz gazetkę promocyjną

Sprzedaż dla firm i instytucji

Ubezpieczenia "Gwarancja PLUS"

Zakupy na raty przez internet

Karty podarunkowe Media Expert