Instrukcja obsługi Gra planszowa REBEL Brass Lancashire (Edycja Polska)

Znaleziono w kategoriach:

Gry planszowe (294)

Wróć

12 przędzalni

bawełny 8 portów 6 stoczni 4 huty żelaza 7 kopalni węgla

REWOLUCJA PRZEMYSŁOWA

W Brass: Lancashire gracze przenoszą się

w lata 1770–1870, czyli w czasy rewolucji

przemysłowej w Anglii, i wcielają się w przed-

siębiorców, którzy rywalizują o dominację na

rynku w Lancashire i okolicy. Będą rozwijać

swoje imperia przemysłowe, budując kanały

i kolej, a także uruchamiając i unowocześniając

różne zakłady: przędzalnie bawełny, kopalnie

węgla, huty żelaza, stocznie i porty.

WIDEOINSTRUKCJA

Gracze, którzy zamiast czytać instrukcję,

wolą obejrzeć lm wyjaśniający zasady, znajdą

pomocne materiały w języku angielskim na

stronie: roxley.com/brass-tutorial.

TWÓRCY

Autor gry: Martin Wallace

Rozwój gry: Gavan Brown i Matt Tolman

Ilustracje i projekt graczny: David Forest

i Lina Cossette, Damien Mammoliti, Gavan Brown,

Gui Landgraf

Modele CAD: Gabriel Martin

Główny tester: Edward Chen

Tekst i redakcja instrukcji: Simon Rourke,

Gavan Brown, Matt Tolman, Michael Van Biesbrouck,

Orin Bishop, Ricky Patel, Daniel Danzer

Konsultacja instrukcji: Adam Allett, Dan Le,

Dave Thomas, David Goldfarb, David Wernert,

Gimo Barrera, Graeme Edgeler, Jeff Lee, Jered Biard,

John Merlino, Jørgen Grøndal, Mark Nichols,

Mikolaj Sobocinski, Sam Lambert

Konsultacja historyczna: Judith Bennett

Tłumaczenie: Agnieszka Chrzanowska

Redakcja instrukcji polskiej: zespół Rebel

Już po rozgrywce?

Podziel się wrażeniami

z innymi graczami w grupie

PLANSZOWA REBELIA

FB/groups/planszowarebelia

ELEMENTY GRY

dwustronna plansza

4 planszetki graczy

4 żetony postaci

4 znaczniki dochodu

12 kafelków zamorskiego

rynku bawełny 66 kart miast i zakładów 4 karty pomocy

4 znaczniki punktów

zwycięstwa (PZ)

24 kostki węgla znacznik zamorskiego

rynku bawełny

16 kostek żelaza

kafel końca talii

56 żetonów połączeń

(po 14 w każdym kolorze)

148 żetonów zakładów (po 37 w każdym kolorze)

77 żetonów monet

(albo 78 sztonów w wersji deluxe)

Wszystkie prawa zastrzeżone na całym świecie.

REWOLUCJA PRZEMYSŁOWA

Sir Richard Arkwright

(23 grudnia 1732 – 3 sierpnia 1792)

Czytać i pisać nauczyła go kuzynka.

Przyuczał się do zawodu balwierza, ale po

tym, jak wcześnie owdowiał, jego ambicje

wzrosły. Dzięki drugiemu małżeństwu pozy-

skał środki, które pozwoliły mu zająć się

perukarstwem. Gdy peruki wyszły z mody,

zainteresował się włókiennictwem. Razem

z zegarmistrzem Johnem Kayem skon-

struowali ulepszoną przędzarkę. Arkwright

przeniósł zakład do małej wioski Cromford.

W swojej przędzalni zatrudniał całe rodziny,

w tym siedmioletnie dzieci. Jako pierwszy

zastosował w przędzarce silnik parowy.

Jego wynalazki zainspirowały Edmunda

Cartwrighta do skonstruowania krosna

mechanicznego. W ostatnich latach życia

po długich bataliach sądowych stracił część

swoich patentów, co zachwiało jego pozycją

potentata przemysłu włókienniczego.

Za swoje dokonania został uhonorowany

tytułem szlacheckim. Choć nie zawsze łatwo

się z nim pracowało, dzięki ambicji, pomy-

słowości i zdolnościom organizacyjnym

przeszedł do historii jako ojciec nowocze-

snej fabryki.

Isambard Kingdom Brunel

(9 kwietnia 1806 – 15 września 1859)

Gdy miał 15 lat, jego ojciec Marc został

aresztowany za długi, które zostały spłacone

przez rząd brytyjski, kiedy Marc ujawnił,

że car zaproponował mu pracę inżyniera

w Rosji. Isambard kształcił się we Francji

u sławnego zegarmistrza Abrahama-Louisa

Bregueta. Po powrocie do Anglii pomagał

ojcu budować tunel pod Tamizą, ale po

jego zalaniu, które dla 22-letniego wówczas

Brunela niemal zakończyło się śmiercią,

musiał na kilka miesięcy przerwać pracę.

Nie załamało to jednak jego kariery. Brunel

był jednym z najbardziej produktywnych

inżynierów w historii. Budował tunele, mosty

czy linie kolejowe, skonstruował prefabryko-

wany szpital, a nawet próbował wprowadzić

kolej próżniową, co zakończyło się niepowo-

dzeniem. Ponadto zajmował się także projek-

towaniem statków. Jego SS Great Western był

pierwszym parowcem w historii, który pływał

przez Atlantyk, a SS Great Eastern – najwięk-

szym parowcem, jaki w tamtych czasach

zbudowano. Brunel nie dożył jednak jego

pierwszego rejsu. Zmarł niedługo przed tym

wydarzeniem na udar. Miał 53 lata. Znany

jest dziś jako gigant inżynierii.

George Stephenson

(9 czerwca 1781 – 12 sierpnia 1848)

Po śmierci żony i córki 25-letni Stephenson,

bez formalnego wykształcenia, wyjechał

do Szkocji w poszukiwaniu pracy. Powrócił

jednak do West Moor, gdy jego ojciec stracił

wzrok w wypadku górniczym. Po tym, jak

ulepszył wadliwy napęd stosowany w kopalni,

został mianowany głównym mechanikiem

i stał się specjalistą od silnika parowego.

Nie był lubiany w społeczności naukowej

ze względu na swój charakterystyczny akcent

z Northumberland. Gdy przedstawił swój

projekt lampy górniczej, która ograniczała

ryzyko eksplozji, Royal Society oskarżyło

go o to, że ukradł pomysł Humphry’emu

Davy’emu, który też pracował na taką lampą.

Jednak największą zasługą Stephensona było

zrewolucjonizowanie transportu kolejowego

i ożywienie przemysłu kolejowego. W wieku

40 lat zaczął pracę przy budowie pierwszej

kolei publicznej. Skonstruowana przez niego

lokomotywa Rakieta osiągnęła rekordową

prędkość 58 km/h i zapewniła mu zwycię-

stwo w konkursie na dostawę parowozów

dla Liverpool and Manchester Railway.

George Stephenson i jego syn Robert byli

konsultantami podczas budowy sieci kolejo-

wych także poza Anglią. Z ich rad korzystał

m.in. Stanisław Wysocki, budowniczy kolei

warszawsko-wiedeńskiej.

Eliza Tinsley

(17 stycznia 1813 – 17 stycznia 1882)

Po śmierci męża Thomasa i jego ojca,

a także najstarszego z sześciorga dzieci

Tinsley postanowiła kontynuować pod

własnym nazwiskiem interesy męża i teścia

w okręgu przemysłowym Black Country.

Jej zakład produkował gwoździe do podków

oraz łańcuchy i kotwice do statków. Gdy

auta zastąpiły konie jako środek transportu,

Tinsley skupiła się zwłaszcza na tej drugiej

specjalizacji. Choć produkcja łańcuchów

była gałęzią przemysłu zdominowaną przez

mężczyzn, Tinsley doskonale sobie radziła –

zatrudniała 4 tysiące osób i otworzyła lię

w Australii. Wśród jej pracowników było

wiele kobiet i dziewcząt. Tinsley przeciwsta-

wiała się rządowym próbom ograniczenia

zatrudnienia kobiet i dziewcząt poniżej

14. roku życia przy produkcji gwoździ i łań-

cuchów, twierdząc, że taka praca „sprzyja

zdrowiu moralnemu i zycznemu”. Tinsley,

nazywana Wdową, była ceniona za doświad-

czenie w branży. W wieku 58 lat sprzedała

rmę, która do tej pory nosi jej imię.

POSTACIE HISTORYCZNE

James Watt

(30 stycznia 1736 – 25 sierpnia 1819)

Już jako dziecko lubił majstrować przy

modelach i przyrządach okrętowych

w warsztacie ojca. W wieku 17 lat wyjechał

do Glasgow, gdzie uczył się wytwarzać

przyrządy precyzyjne. Wkrótce zaprzyjaźnił

się tam z chemikiem Josephem Blackiem.

Gdy na przełomie 1763 i 1764 roku repe-

rował model silnika parowego Newcomena,

powszechnie używanego do wypompowy-

wania wody z kopalni, zauważył, że ciągłe

schładzanie i nagrzewanie cylindra powoduje

duże straty energii. Postanowił ulepszyć

urządzenie poprzez dodanie oddzielnego

skraplacza. Ten pomysł zrewolucjonizował

potem napęd parowy. Watt nie poczynił

jednak postępów przez kolejnych kilka lat,

ponieważ w tym okresie był zajęty pracami

mierniczymi przy projektach szkockich

kanałów. Wszystko się zmieniło, gdy jego

patentem zainteresował się angielski przedsię-

biorca Matthew Boulton. Watt przeprowa-

dził się do Birmingham i nawiązał z Boul-

tonem trwającą 25 lat współpracę. Jego

ulepszony silnik parowy zaczęto szeroko

wykorzystywać w przemyśle. Choć interesy

nie były najmocniejszą stroną Watta, był

niezwykle szanowany w środowisku

naukowym. Od jego nazwiska pochodzi

w końcu nazwa jednostki mocy „wat”.

Sir Henry Bessemer

(19 stycznia 1813 – 15 marca 1898)

Ojciec Bessemera, Anthony, musiał uciekać

z Francji w czasie rewolucji francuskiej.

W Wielkiej Brytanii założył odlewnię

czcionek. Henry spędzał wiele czasu

w zakładzie ojca i już jako dziecko przejawiał

duże zdolności twórcze. Jego pierwszy

ważny wynalazek dotyczył złotej farby.

Dokładnie przeanalizował wykorzystywany

do jej produkcji tak zwany złoty proszek

z Norymbergi i opracował własną metodę

jego wytwarzania. Później opracował

tanią metodę produkcji stali, polegającą

na przedmuchiwaniu surówki żelaza, co

powodowało wypalenie zanieczyszczeń.

Choć początkowo chodziło o obniżenie

kosztu produkcji wyposażenia wojskowego,

ta metoda wytwarzania taniej stali zrewolu-

cjonizowała budownictwo. Dzięki niej mosty

i tory kolejowe, do tej pory wykonywane

z kutego żelaza i żeliwa, stały się znacznie

bezpieczniejsze. Bessemer opracował ponad

100 wynalazków związanych z obróbką

metali i szkła. Jednym z jego pomysłów

była stabilna kabina zapobiegająca chorobie

morskiej, projekt zakończył się jednak niepo-

wodzeniem. Dzięki swoim wynalazkom

Bessemer odniósł duży sukces handlowy.

Robert Owen

(14 maja 1771 – 17 listopada 1858)

Gdy zakochał się w Caroline Dale, córce

właściciela przędzalni w New Lanark, której

współzałożycielem był Richard Arkwright,

przekonał swoich wspólników, by kupić tę

fabrykę. Świetnie sobie radził z jej prowa-

dzeniem, ale wspólnikom nie podobało się

jego egalitarne podejście – na przykład gdy

na czas wojny w 1812 roku zakład został

zamknięty na 4 miesiące, Owen wypłacał

pracownikom pensję. Był pełnym entuzjazmu

uczonym. Uważał, że człowiek podlega

wpływom sił zewnętrznych i jego charakter

w dużej mierze kształtują warunki, nad

którymi nie ma kontroli. Dlatego podkreślał

znaczenie edukacji i dobroczynności. Postu-

lował wiele reform społecznych, np. działał

na rzecz praw pracowników i dzieci oraz

opowiadał się za wprowadzeniem 8-godzin-

nego dnia pracy. Na kilka lat wyjechał

z Anglii do Ameryki, gdzie założył utopijną

społeczność New Harmony. Eksperyment

zakończył się nansowym askiem i ban-

kructwem, przyniósł też jednak pozytywne

efekty w postaci jednej z pierwszych

bibliotek publicznych i bezpłatnej szkoły

dla dziewcząt i chłopców. Filozoa Owena

wciąż pobrzmiewa w ruchach socjalistycz-

nych w Stanach Zjednoczonych.

Eleanor Coade

(3 czerwca 1733 – 16 listopada 1821)

Wychowała się w rodzinie baptystów, jej

rodzice zajmowali się z powodzeniem

handlem. Jej babka Sarah Enchmarch

prowadziła rodzinny zakład włókienniczy

w Tiverton, zatrudniała 200 pracowników,

korzystała z usług szpiegów, by pozyskiwać

nowe metody produkcji, i była znana z tego,

że poruszała się po mieście w lektyce. Gdy

rodzina Coade przeprowadziła się do Londynu,

Eleanor w wieku 30 lat zaczęła prowadzić

własny biznes sukienniczy, a 6 lat później

kupiła podupadającą wytwórnię sztucznego

kamienia od Daniela Pincota, którego po

2 latach zwolniła za to, że „podawał się

za głównego właściciela”. Jej ceramiczną

kamionkę, nazywaną kamieniem Coade,

wykorzystano w ponad 700 rzeźbach na

całym świecie. Prace nad wieloma z nich

nadzorował rzeźbiarz John Bacon. Coade

pracowała z innymi znanymi projektantami

i architektami, bo mogła tworzyć kopie ich

projektów. Najsłynniejszą rzeźbą z wytwarza-

nego przez Coade kamienia jest South Bank

Lion, ale wykorzystano go również w kaplicy

św. Jerzego na zamku w Windsorze i podczas

renowacji pałacu Buckingham.

Pozostałe karty należy potasować

i umieścić zakryte na polu dobierania

kart

. Tworzą talię dobierania.

W talii dobierania należy umieścić kafel

końca talii w taki sposób, aby pod nim

znalazło się tyle kart, ilu jest graczy

(np. 3 karty w rozgrywce 3-osobowej).

Kafel powinien być odwrócony do

góry stroną z Rakietą Stephensona

Kart pod kaem nie używa się w erze

kanałów.

Pozostałe kafelki zamorskiego rynku

bawełny należy pomieszać, a następnie

umieścić w formie zakrytego stosu na

polu dobierania kafelków

Znacznik zamorskiego rynku bawełny

należy umieścić na pierwszym od góry

polu toru zamorskiego rynku bawełny

Na każdym polu rynku węgla

należy

umieścić po 1 czarnej kostce węgla.

Na każdym polu rynku żelaza

należy

umieścić po 1 pomarańczowej kostce

żelaza.

Pozostałe kostki należy położyć obok

planszy. Tworzą zasoby ogólne

Uwaga! Zasoby ogólne są nieograni-

czone. Jeśli zabraknie któregoś z zasobów,

należy użyć zamienników.

Żetony monet należy położyć obok

planszy. Tworzą bank

PRZYGOTOWANIE PLANSZY

Planszę

należy rozłożyć pośrodku

stołu tak, aby przedstawiała pełną mapę.

Tej strony planszy używa się w roz-

grywkach z każdą liczbą graczy (2–4).

Na odwrocie planszy znajduje się

mapa z mniejszą liczbą obszarów

i z symbolem w górnej części po

lewej stronie. Tej mapy nie używa się

w standardowej rozgrywce.

Należy odłożyć do pudełka wszystkie

karty i kafelki zamorskiego rynku

bawełny, na których nie ma symbolu

wskazującego liczbę uczestników tej

rozgrywki.

Symbole oznaczające liczbę graczy

w rozgrywce: 2 ( ), 3 ( )

i 4 ( ), znajdują się w prawym

dolnym rogu awersów kart

i przy

lewej krawędzi awersów kafelków

Należy również odłożyć do pudełka

2 karty z symbolem .

KOLORY KART MIAST

Karty miast są oznaczone kolorami.

Kolory pomagają odszukać odpowiednie

obszary na planszy, a jednocześnie

wskazują, jakie karty miast znajdują

się w talii dobierania. Zawartość talii

dobierania zależy od liczby graczy:

• Rozgrywka 2-osobowa.

W talii dobierania nie ma kart

miast w kolorze niebieskim

i morskim

• Rozgrywka 3-osobowa. W talii

dobierania nie ma kart miast

w kolorze morskim

• Rozgrywka 4-osobowa. Talia dobie-

rania zawiera wszystkie karty miast.

Uwaga! Zakłady można budować także

w miastach, których kart nie ma w talii

dobierania.

liczba

graczy

Umieszcza swój znacznik punktów

zwycięstwa (PZ) na polu „0” toru

postępu

Umieszcza swój znacznik dochodu na

polu „10” toru postępu

Dobiera 8 kart z talii dobierania.

To jego ręka. Kart na ręce nie należy

pokazywać pozostałym graczom

Zostawia w swoim obszarze gry miejsce

na swój stos kart odrzuconych.

Gdy wszyscy gracze wykonają powyższe

kroki, należy pomieszać ich żetony postaci

i rozłożyć je losowo na torze kolejności

rozgrywania tur

PRZYGOTOWANIE GRACZA

Każdy z graczy wykonuje następujące kroki:

Bierze planszetkę gracza.

Bierze 30£ z banku

Wybiera żeton postaci w dowolnym

kolorze.

Kładzie w swoim obszarze gry żetony

połączeń w wybranym kolorze

Na odpowiednich polach na swojej

planszetce układa w stosach żetony

zakładów w wybranym kolorze

(przędzalnie bawełny

, porty

stocznie

, huty żelaza

i kopalnie

węgla

). Żetony należy kłaść stroną

z jednokolorowym tłem do góry.

Sprawdź więcej poradników

Znaleziono w kategoriach:

Instrukcja obsługi Gra planszowa REBEL Brass Lancashire (Edycja Polska)

Nowości

Gaming

Na czasie

Poradnik Media Expert

Pomysł na prezent

Najnowsze poradniki

Najlepsze gry na PS4 - ranking gier na PS4

Ranking myszek pionowych – najlepsze pionowe myszki

Najlepsze kawiarki - ranking kawiarek

Ranking najlepszych rowerów elektrycznych

Najlepsze płyny do płukania tkanin - ranking płynów do płukania tkanin

Karma sucha czy mokra dla psa?

Ranking piekarników z funkcją pizzy – najlepsze piekarniki do pieczenia pizzy

Goodram żegna IRDM. RIVAL i PRO mają uprościć wybór pamięci oraz dysków

Wędkarstwo spinningowe – na czym polega?

Ranking smartwatchy do 200 zł – najlepsze smartwatche do 200 zł

Ranking zamrażarek szufladowych – najlepsze zamrażarki szufladowe

MotoGP 26 - recenzja. Nowa fizyka jazdy zdobywa złoty medal

Ranking pił spalinowych do 500 zł – najlepsze piły spalinowe do 500 zł

Ranking małych telewizorów do kuchni – najlepsze małe telewizory do kuchni

Ranking gier planszowych dla 5-latka – najlepsze gry planszowe dla 5-latka

Sprzedaż dla firm i instytucji

Ubezpieczenia "Gwarancja PLUS"

Zakupy na raty przez internet

Karty podarunkowe Media Expert

Obsługa klienta

Informacje

Zakupy

Moje konto

Pomoc

Znajdź swój sklep